FAQ

Vraag: Ben je verlicht?
Antwoord: Domme vraag, vind ikzelf.
Zo kan een park bezitter nimmer op een bankje in het zonnetje zitten.
Je kunt vrouw en kinderen hebben en er nimmer tijd voor vrijmaken.
Sommige mensen lijken prat te gaan op: ‘Ik ben verlicht.’
Ik weet (ervaar) dat ik gelukkig ben maar ben ik ook verlicht?
Mijn denken wil nu weten of dat ik morgen ook gelukkig zal zijn en overmorgen en over-overmorgen etc..
Het denken wil claimen, iets tot zijn bezit verklaren. Het ego dat zegt een park te bezitten!
Ik bezit dan geen park maar ik kan er toch echt van genieten, heerlijk zo’n zonnetje!…

Vraag: Bied je een weg aan?
Antwoord: Ja, zeker! Het zogenaamde vlot van geluk:
Als je je nimmer rottig voelt, heb je dit vlot niet nodig!
En als je je rottig voelt: is het je geest die zijn eigen staart najaagt. Deze geest bedwing je op een eenvoudige manier: niet door er tegen te gaan strijden maar je simpelweg direct over te geven aan wat je ervaart: horen wat je hoort, zien wat je ziet, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft en voelen wat je voelt (zoals het gekriebel in je neus). Dan is de waarnemer het waargenomene en is de geest niet in staat zijn eigen beelden nog langer na te jagen. Zich bezig te houden met wat het niet heeft en wil hebben of wat het heeft en niet wil hebben.
Hier en nu zijn betekent vrij zijn, van het bekende, het denken.
Kijken naar jezelf doet gewaarzijn geboren worden.
Het gewaarzijn dat ook direct gerealiseerd, beseft, kan worden.
Observatie is in zichzelf vrij en nergens aan onderworpen. Je innerlijk vrij voelen, ervaren, heeft daar alles mee te maken.
Maar het kan zijn dat je nog maar net komt kijken wat dat gewaarzijn betreft. Dan is het belangrijk, wanneer je je rottig voelt direct terug te keren naar het hier en nu in de vorm van: zien wat je ziet, horen wat je hoort en voelen wat je voelt!
(Bezoek ook eens voor meer informatie: https://kijkennaarjezelf.nl/)

Vraag: Vraag je geld?
Antwoord: Nee, ik volg het danaprincipe (vrijwillige bijdrage!).