Het Wonder van Kijken naar jezelf

Stel je een kring van mensen voor:
de een is atheïst, de ander communist, de ander moslim, weer een ander hindoe, eentje een wetenschapper, weer een ander een filosoof, etc. Volkomen divers gezelschap van mensen die in een grote kring zitten op stoelen.
In het midden staat een leraar.
Nu zegt deze tegen alle aanwezigen:
Vergeet wat je denkt of gelooft. Het maakt echt niet uit wat!
Ik zal jullie nu een opdracht geven, die ieder voor zichzelf moet gaan doen.
Richt je aandacht naar binnen en kijk wat jouw eerste ervaring is?
Misschien hoor je een vogel of voel je het kriebelen in je neus als eerste.
Geef je simpelweg direct over aan wat je voelt, ziet, hoort, ruikt, en proeft. Daar is geen geloof of ongeloof bij nodig, enkel dat je het doet en ervaart wat je ervaart.
Misschien valt na die vogel iets anders op, etc.
Belangrijk hierbij is, dat je niet tegen jezelf zegt: ‘Ja ik weet toch dat ik hier en nu ben.’ Nee, wees hier en nu. Laat de waarnemer het waargenomene zijn!
Deze kring van mensen die zo verschillend leken te zijn, zijn opeens dan een. Omdat het hoofd immers zorgt voor afgescheidenheid en niet de ervaring: ervaren!
Wat ervaar je nu of ben je liever een zombie: horende doof en ziende blind?

Het Wonder van Kijken naar jezelf

Stel je een kring van mensen voor:
de een is atheïst, de ander communist, de ander moslim, weer een ander hindoe, eentje een wetenschapper, weer een ander een filosoof, etc. Volkomen divers gezelschap van mensen die in een grote kring zitten op stoelen.
In het midden staat een leraar.
Nu zegt deze tegen alle aanwezigen:
Vergeet wat je denkt of gelooft. Het maakt echt niet uit wat!
Ik zal jullie nu een opdracht geven, die ieder voor zichzelf moet gaan doen.
Richt je aandacht naar binnen en kijk wat jouw eerste ervaring is?
Misschien hoor je een vogel of voel je het kriebelen in je neus als eerste.
Geef je simpelweg direct over aan wat je voelt, ziet, hoort, ruikt, en proeft. Daar is geen geloof of ongeloof bij nodig, enkel dat je het doet en ervaart wat je ervaart.
Misschien valt na die vogel iets anders op, etc.
Belangrijk hierbij is, dat je niet tegen jezelf zegt: ja ik weet toch dat ik hier en nu ben. Nee, wees hier en nu. Laat de waarnemer het waargenomene zijn!
Deze kring van mensen die zo verschillend leken te zijn, zijn opeens dan een. Omdat het hoofd immers zorgt voor afgescheidenheid en niet de ervaring: ervaren!
Wat ervaar je nu of ben je liever een zombie: horende doof en ziende blind?

orange-1618917_640 (1)

Afbeelding van Oberholster Venita via Pixabay

De eerste stap is tevens de laatste stap…

…Kan dat?
Het woord is niet het ding waarnaar het verwijst. Het beeld van onszelf is niet onszelf.
Rechtsreeks gewaarzijn is niet zoiets als denken over jezelf.
Begin met het observeren van jezelf – Einde.
Observatie is licht brengen in de zaak, dat ‘leven’ heet of ‘onszelf’.
Kun je in alle vrijheid naar jezelf kijken?
Niet onze geest, denken, bepaalt wie we zijn maar dat pure gewaarzijn.
Maar het kan zijn dat je dat observeren moeilijk vindt.
Weet dat je verder innerlijk niets hoeft te doen: je observeert of niet. Je bent een zombie of niet. Je kijkt naar jezelf of niet, hier en nu!