Tagarchief: Zelfkennis

Wat is: Weten dat je niet weet?

Het ego zoekt controle, ook over verlichting!
Het denken zegt, dat wil ik ook!
En kiest dan vervolgens een weg ernaar toe of een zogenaamde niet-weg:
Osho, Krishna, Jezus, Boeddha,  J Krishnamurti, UG, ECIW, Eckhart Tolle, Advaita, New Age,…
Door identificatie met iets of iemand hoopt deze zoeker Het/That/God/de Waarheid/nirvana/… te vinden, te realiseren. Nietwaar?
Naast succes, kinderen, huisje-boompje-beestje… nu ook de verlichting!
Het lijkt op het zoveelste verlangen van de mens naar meer. Als een Bhagwan zitten op een stoel, omringt door volgelingen. Aandacht in de pers. En dergelijke.
Want wie is echt bereid alles op te geven, als – bijvoorbeeld – de Boeddha? Dat je liefde voor de Waarheid geen grenzen heeft.
Goed, wat is: weten dat je niet weet?
Opeens hoor je stemmen om je heen als zoeker: dat die en die verlicht zijn! Dat wordt er dan beweerd. ‘Ja, ik ben verlicht.’
Da Free John, die dat ook van zichzelf zei, zei ook: Je kunt niet verlicht worden, enkel verlicht zijn.
Je kunt het nu zijn. Je bent het. Maar probeer je ernaar te grijpen, het zeker te stellen voor de toekomst, dan is dat een ander verhaal.
Het denken wil controle: je wordt iets! Dokter, rijk, gelukkig,… Als een groot kado wil de zoeker het dan uitpakken, met een garantie bewijs erbij, waar op staat: ‘Je bent verlicht! Voor altijd!’ Dat is kinderachtig, in mijn ogen.
Als je nu gelukkig kunt zijn, vrij, en dat je het alleen nu kunt zien, dan kun je het niet weten, weten in de zin van altijd, want misschien ben je het morgen niet meer, gelukkig! Zijn, zoekt niet de toekomst enkel het denken.
Als ‘worden’ niets te maken heeft met verlichting/ontwaken, dan kun je het enkel zijn. En kan het denken er geen grip op hebben. Dan kan het denken geen conclusie trekken en zeggen: Ik weet dat ik weet!
Wat is belangrijker voor jou: dat je kunt zeggen verlicht te zijn of dat je ervaart dat je gelukkig bent? Is het woord belangrijker dan de zaak? Is het papiertje belangrijker dan de praktijk?… Hij die zegt te weten, weet dus niet. Want er valt niets te weten. Geluk is geen bepaalde kennis. Het denken kan verlichting niet (be)grijpen.
Het denken, het verlangen, blokkeert ons om nu gelukkig te zijn. Het lijkt net of dat het denken geen genoegen neemt met enkel ‘nu’, omdat het denkt in termen van bereiken/worden. De garantie zoekt: morgen ook verlicht te zijn.

graduation-1449488_640

Afbeelding van Wokandapix via Pixabay