Als een vlot

Als je je nooit rottig voelt, dan is Chong Yoga beslist overbodig.
Als je denkt dat Chong Yoga het doel is, heb je het geheel mis.
Het is niet meer dan een vlot.
Waar het omgaat is observatie. Maar deze staat in principe los van dat vlot!
Je kunt observatie direct verwerkelijken.
Maar het kan zijn dat je daarin bent vastgelopen! In je hoofd bent gaan zitten, terwijl je doel was gewaarzijn zelf! Dan kan C.Y. je helpen!
Voor meer informatie: https://www.chongyoga.com

china-1180398_640

Afbeelding van Judith Scharnowski via Pixabay

Waarom faalde Krishnamurti? (6)

Ik heb niets tegen hem. Maar sta wel, ook kritisch tegenover hem. Het kan toch niet zo zijn, dat we genoegen nemen met een groot vioolbouwer, die nimmer een ‘opvolger’ had?
Dan zeg ik: werkte zijn boodschap wel?
Je praat over mensen onvoorwaardelijk vrij maken en niemand wordt uiteindelijk vrij, tijdens de zo’n 60 jarige rondreis door de wereld.
Uit mijn oma’s tijd, komt deze gezegde: ‘Krishnamurti, god god, wat ouwehoert ie!”
Voor mij doet hij dat niet maar aan de andere kant, wat dan wel?
Het lijkt dan op mensen een vaccin aanbieden, wat jou hielp, maar je ziet anderen niet genezen!
Lao Tse waarschuwde met deze woorden: ‘Mooie woorden zijn niet waar. En ware woorden niet mooi.’
Was K slechts een mooiprater? Wist hij het allemaal – slechts – mooi te verwoorden?
Hij zei dat je niet hem moet proberen te vertegenwoordigen, met: ‘Dit bedoelde Krishnamurti.’ Maar hij zei ook:
‘Discussieer, kritiseer, dring erin door. Lees K’s boeken en scheur ze intellectueel aan stukken. Ga er intellectueel mee aan de gang. Discussieer. Dat is geen interpretatie.’
(Bron: Krishnamurti. Weg zonder einde, door Mary Lutyens.)
Ik houd van deze man, die durfde op te staan midden in een organisatie die voor hem was opgebouwd. Maar door hem slechts werd ervaren als een gouden kooi!
Maar ik vrees hem niet! Want mijn liefde voor de waarheid is groter.
Boeddha, waar K zich mee verbonden voelde (ook nog op latere leeftijd), reisde ook diverse decennia rond om zijn boodschap van de verlichting te brengen!… Bij het begin van zijn ontwaken, wilde hij dat helemaal niet, onderricht gaan geven, omdat hij niet geloofde dat iemand hem zou begrijpen! Maar de god brahma verscheen aan hem en voorspelde het tegenovergestelde. Hij herinnerde de Ontwaakte (Sanskriet: boeddha) aan de vijf asceten waarmee hij een tijdje had opgetrokken maar die hem de rug hadden toegekeerd toen Boeddha ietsjes meer begon te eten. Deze vijf asceten zouden hem wel begrijpen, voorspelde de god. Goed, Boeddha liet zich zo overhalen om toch zijn bevrijding te gaan onderrichten.
Had K dan niet zulke mensen om zich heen? Ontmoette hij niemand, die serieus genoeg was, te leven volgens zijn leringen? sign-18836_640

Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay

De Weg van de Boeddha

Nu heb ik het hier niet over een boeddhist worden of dat ik de Boeddha aanbid, als een of andere  nieuwe god in mijn hemelrijk!
Maar de kennis van zijn pad nader hier bespreek.
Wat is het nirvana: staat waarin het zelf is uitgeblust?
Wat is dat zelf dan?
Het zelfbeeld?
Het denken (ego) van de mens?
Als we simpelweg direct gewaarzijn, is er dan sprake van een zelf?
Als de waarnemer het waargenomene is, waar is dan het zelf (denken/ego) nog?
De leringen van Jiddu Krishnamurti hebben een sterke link met de leer van de Boeddha.
Zelfs – in mijn ogen – de boodschap van Jezus met die van de Boeddha.
Echter in deze eeuw lijken de leringen van deze drie geestelijke grootheden niet meer echt door te dringen, behalve dan aan de volgelingen en die kijken heel gauw door een bril met roze glazen, lijkt me!…
Waarom dringt hun boodschap niet meer echt door, dan behalve aan de oppervlakte? Omdat hun weg te weinig vruchten bracht? Slechts mooie woorden waar je verder niets aan hebt?
En beloven nieuwe leraren een betere weg?
Ik vraag me altijd weer af, hoe in hemelsnaam hedendaagse leringen van hedendaagse leraren zo anders kunnen zijn?
Het verlangen van de mens wordt bekritiseerd door de Boeddha maar ook bij de hedendaagse leraren? Zijn deze leraren beïnvloed door de huidige psychologie?, wat in mijn ogen helemaal niets te maken heeft met directe zelfkennis. Want denken over jezelf is echt iets anders dan jezelf direct gadeslaan. Gewaarzijn is in wezen tijdloos en denken niet.
Je kunt niet een school volgen en vervolgens verlicht zijn maar wel psycholoog!
En beweren dat een psycholoog ook verlicht kan zijn vind ik onzin, omdat iemand die verlicht is geen psychologie predikt. Waarom zou een verlichte/ontwaakte voor zilver gaan als het goud in handen heeft?
Jezus bood het eeuwige leven aan en geen oppervlakkige verandering. Hij zei dan ook: Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen.
Toen iemand vroeg of dat ie met hem samen mocht wandelen maar eerst even een familielid wilde begraven, antwoordde Jezus met: Laat de doden de doden begraven.
Jezus was direct! Hij ging zelfs zover, dat hij zei: Wie mij heeft gezien, heeft God gezien.
Sri Ramana Maharshi leerde echt niets anders met: God, het Zelf en de guru zijn Een.
Ook de Boeddha hield het eenvoudig en direct maar tegenwoordig bestuderen boeddhisten oneindig veel teksten en mediteren dat ze een ons wegen, zogezegd!
Boeddha was geen werelds mens! Hij bezat niets. Nam geen geld aan. Bedelde voor eten, predikte en mediteerde.
Jiddu Krishnamurti zei eens over zijn bezittingen: Wat je ziet, is alles wat ik bezit. Hij had dus geen kast vol met kleding en schoenen. En dergelijke. Ook bij Sri Ramana Maharshi vond je deze eenvoud terug. Nu, bewijst dat niet meteen dat je ontwaakt/verlicht bent maar…
Jiddu Krishnamurti noemde de wereld ronduit slecht. Ook Jezus deed dat. Ik vraag me af wat psychologen en psychiaters vinden? Zij verdienen immers hun boterham door deze wereld, nietwaar? Je bijt niet gauw in de hand die jou eten geeft. 😉
Je vindt op heel veel plekken hier een boeddhabeeld in iemands tuin. Een alternatieve tuinkabouter. Symbool voor vrede. Geen beeld dat iets van jou als bezitter lijkt te eisen. Vaak is het dan ook een dikke boeddha – en Boeddha was niet dik!
Goed, Boeddha leerde: Wees een licht voor jezelf. En Jezus zei: ‘Jullie zijn het licht voor de wereld. Een stad die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. En als je een olielamp aansteekt, zet je er daarna geen emmer overheen. Nee, je zet hem hoog neer, zodat iedereen in huis licht heeft.’ (Mat. 5:14-15.)
Laten we voor goud gaan, het echte antwoord. Zoals Jiddu Krishnamurti zei: Verandering is dringende noodzaak!

dhammakaya-pagoda-472496_640

Image by Honey Kochphon Onshawee from Pixabay

Faalde Krishnamurti?

Iedereen lijkt steeds te willen klappen (liken) bij zijn uitspraken maar wie heeft er echt geleefd naar zijn leringen? Toen hij – K – na het opheffen van de Ster in 1929 naar India vertrok en hoofdzakelijk daar verbleef, vriendschappen opbouwde, stortte dat alles na enkele decennia als een kaartenhuis in toen hij op een dag duidelijk en klaar zei: jullie hebben in al die jaren nimmer moeite gedaan echt naar de leringen te leven!
Er waren zoveel vrienden daar in India! Toen vertrok hij om nimmer meer zoveel daar terug te keren! Volgens mij bestonden zijn reizen en verblijf vooral uit, in: Amerika, Engeland en India.
Bij het einde van zijn leven was hij mogelijk teleurgesteld, naar ik begrepen heb, waren al die jaren (zo’n 60) mensen alleen maar naar hem gekomen uit een soort van entertainment?…
Had niemand hem dan begrepen?
Hij heeft zichzelf vaak vergeleken met de Boeddha of hij werd met hem vergeleken! Maar Gautama Boeddha onderwees wel een weg en dat deed hij niet. En Boeddha had volgelingen om zich heen!
Zei Jiddu Krishnamurti niet in 1929, hier in Ommen Nederland?: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’
En hij wilde geen guru zijn met volgelingen! Zoals een Jezus!…
Hij zei dat zijn leringen wezenlijk niet verschilden met die van de Boeddha.
Maar nogmaals: de Boeddha bracht duidelijk een leer, een pad!
Toch zei de Boeddha ook: Wees een licht voor jezelf. En wilde niet op basis van autoriteit en geloof gevolgd worden! Maar op basis van onderzoek.
Volgens mij was de Boeddha niet teleurgesteld bij het einde van zijn leven, waren er wel mensen geweest die tot verlichting waren gekomen!…
Ook Jezus was niet op die manier teleurgesteld of Osho. Maar Jiddu Krishnamurti wel?!
Wat deed hij dan verkeerd?
Op de eerste plaats niets, omdat hij gewoon zichzelf was en zelfs door de hedendaagse Dalai Lama tot een van de grootste denkers van de twintigste-eeuw mag worden gerekend!
K heeft enorme inspirerende dingen gezegd. Scholen opgericht zonder poespas, in India, de Verenigde Staten en Engeland.
Osho (Bhagwan) besteedde ook veel aandacht aan hem!…

En toch faalde hij.
Terwijl alles juist zo simpel bij hem leek. De eerste stap is tevens de laatste stap. Observatie. Zelfkennis. Niet morgen maar nu!
Wat is er dan zo moeilijk door je eigen ogen te kijken, jezelf te observeren?
Maar klopt het?, net als Jezus van Nazareth zei in zijn tijd: Jullie zijn horende doof en ziende blind!
Kunnen we wel zonder beeld naar onszelf en anderen kijken? Of vinden we onze geest zo belangrijk, dat we liever leven overeenkomstig onze voorstellingen dan direct gewaar te zijn van onszelf en anderen?
K zei enkel, observeer.
Nu ben ik daar ook vaak over gestruikeld, over de simpelheid van hem! Het krijgt dan zo gauw een mentaal karakter, nietwaar? Net zo bij de hedendaagse advaita boodschap hier in het Westen! Pure mentale onzin, in mijn ogen. Een verdwaald visnet, dat je bij het zwemmen in de oceaan doet verdrinken!… Zonder bijvoorbeeld een Sri Nisargadatta om de hoek om je terecht te wijzen is advaita juist de valkuil voor velen!
Bij Jiddu Krishnamurti adviseer ik: leer je zintuigen kennen! Leer (geef je over) herhaaldelijk te voelen wat je voelt, te zien wat je ziet, te ruiken wat je ruikt, te horen wat je hoort, te proeven wat je proeft. Doe dit direct. Zoek geen zintuigelijke ervaring maar onderken nu, dat wat er het eerst tot je bewustzijn doordringt. Zeg dan niet: ja, ik weet wat ik voel, etc!
Nee, geef je over. Weet, dat het beeld van de boom niet belangrijk is. Niet het woord boom is de zaak maar de boom zelf!
Je hoeft niet je geest te overwinnen, de geest die enkel zijn eigen staart najaagt en die jou een rottig gevoel weet te geven. Omdat het najagen van beelden, gedachten gaat over alles wat je niet hebt en wil hebben. Maar geef je simpelweg rechtsreeks over aan wat is. Niet als denker maar als: de waarnemer is het waargenomene. Op die manier wordt zelfs een afwas een uitdaging! 😉
Je zult bemerken dat dan opeens gewaarzijn opduikt uit het niets! Dat je gevoelig wordt voor wat is, wat dan ook. En dat gewaarzijn is vrij van deze wereld maar wel in de wereld. Noem het bewustzijn zelf. Ja, je kunt dit bewustzijn rechtstreeks realiseren, beslist! Maar voor dat je het weet zit je vast in zo’n verdwaald visnet in jouw oceaan van bewustzijn.
Kijk ook eens op deze pagina: https://kijkennaarjezelf.nl/?page_id=338
falling-98712_640
Afbeelding van OpenIcons via Pixabay

Krishnamurti achterhaald?

Je kunt radicaal veranderen anders behoor je een weg te volgen: https://kijkennaarjezelf.nl/
Zo’n 60 jaar bracht Jiddu Krishnamurti de boodschap van de Waarheid zonder wegen. Boeddha en Jezus daarentegen onderwezen wel degelijk een weg. Volgelingen van hen, noemden zichzelf dan ook: volgelingen van de Weg.
Ik heb begrepen dat het onderwerp waar Jiddu Krishnamurti over sprak: observatie (de eerste stap is tevens de laatste stap), heel moeilijk is om echt volledig te verwerkelijken! Hij zei dan ook niet voor niets, bij het einde van zijn leven: niemand heeft mij begrepen.
Ja, je hoeft geen weg nu te gaan. Kun jij jezelf in alle vrijheid observeren? Niet denken over wie je bent. Nee, simpelweg keuzeloos gewaarzijn.
Goed, voor iedereen die daar toch moeite mee heeft, leg ik in korte filmpjes uit, hoe steeds meer gevoelig te worden voor dat wat observatie is! Je hoeft me niet te geloven, het zijn praktische filmpjes waarbij geloof of niet-geloven geen rol spelen!

JKrishnamurti

Kunst van Observatie

Het is de goddelijke vlam in ons leven, anders zijn we niet meer dan automaten of zombies. Observatie betekent verlossing van het bekende. Het bekende zijn al onze gedachten en gevoelens. Er wordt gezegd dat we circa 60 tot 70 duizend gedachten per dag hebben!…
Zijn we onze gedachten?
De geest rent zichzelf achterna, zijn eigen schepping(en).
Het beeld van onszelf regeert!
Wat is het zogenaamde naakte zelf?
Kun jij jezelf bewust zijn zonder bemiddeling van het denken? Rechtstreeks zonder beeldvorming.
Jiddu Krishnamurti wees zo’n 60 jaar erop: observeer jezelf. Maar aan het einde van zijn leven, scheen niemand hem begrepen te hebben, zei hij.
Wat ging er mis?
Daarom spreek ik over ‘de weg van observatie’. Niet dat er een weg perse nodig is, zoals Jiddu Krishnamurti al leerde: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’ Maar… hoe zit het met goed of volledig onderricht?
Jiddu Krishnamurti voelde zich verbonden met Gautama de Boeddha. Hij zei dat zijn boodschap niet anders was maar de Boeddha leerde wel een weg, nietwaar? Namelijk het achtvoudige pad.
Ik ben namelijk geen boeddhist of aanhanger van Jiddu Krishnamurti. Mijn verbondenheid ligt bij Jezus van Nazareth. Een man die ook regelmatig de stilte opzocht, tijdens zijn leven. En vooral een fysieke instelling had! Hij was namelijk een timmerman geweest voordat hij een leraar werd van de verlichting!…
Maar als je luistert naar een Gerealiseerde/Ontwaakte dan ben je niet opeens van jezelf verlost als mens, naam en vorm.
Maar het is wel zo: je groeit met elkaar of uit elkaar!
Tijdens mijn wandel met mijn leraar begon ik voor mezelf spontaan inzicht te krijgen in het gewaarzijn. Een aantal jaren geleden, in 2017, besloten mijn vrouw en ik in 7 dagen tijd samen een boek te schrijven, in een huisje aan de rand van een bos. Het boek zou gaan over onze eigen unieke relatie met Jezus!… Iedere dag werd er geschreven van ’s ochtends vroeg tot in de avond. Als rustpunt, als punt van balans, zocht ik dan t.z.t. mijn bed op en ging er even op liggen, mezelf dan enkel observerende. Ik richtte me zonder enige volgorde op iedere zintuigelijke prikkel. Gewoon simpelweg gewaarzijn, zonder keuze, je laten leiden door dat wat je lichaam aan geeft (je zoekt of bewerkstelligt geen ervaring). Ook het gefluit van een vogel werd dan ervaren. Niet mijn beeld ervan was belangrijk maar de directe spontane ervaring. Dit bracht mijn geest tot rust en dat had ik echt nodig, tijdens die week! Op deze manier laadde ik me weer op en bleef ik fris.
Toen we op een dag aan tafel zaten met andere mensen te eten (elders, buiten ons houten huis) en ik een gesprek had met een dame, zag ik een licht verschijnen vlak bij ons en dacht toen spontaan aan het begrip ‘verlichting’. Was de vrouw verlicht, was het haar licht buiten ons? Of kwam het licht simpelweg van buiten ons?…
Toen we na onze schrijfperiode weer gewoon thuis waren in Bloemendaal. Verscheen opnieuw dat licht en toen heel dichtbij! Een licht dat volkomen in alle zuiverheid mij gewaar was, zonder enig oordeel, iedere cel, vezel, gedachte en gevoel direct zag! Ik kon niet anders dan God zelf in dat licht zien. Maar de zuiverheid van deze spontane verschijning, als een bol (licht), leerde mij door de ogen van God naar mezelf kijken!
Geheel onverwachts, spontaan, te zijner tijd, was die ervaring daar. Zoals vorig jaar op een terrasje in Griekenland, in Ithaki, waar de wereldbekende schrijver Homerus over schreef.  Voor mij was het het heilige dat dan nader kwam op die manier!
Ik zag toen ook een verband met dat stil liggen, ‘kijken naar jezelf’. En dat kon je trouwens overal doen, nietwaar? Voelen wat je voelt en dergelijke.
Ik ontdekte drie fases: a) je rottig voelen; b) kijken naar jezelf beoefenen; c) observatie.
Opeens voel je je rottig, shit! En wat ga je daar aan doen?
Je keert terug naar je lichaam, het hier en nu zijn.
Dan duikt het vrije zelf op: het keuzeloos gewaarzijn.
A is een signaal, dat je geestelijk aan het verdwalen bent in jezelf.
B brengt je weer met je beentjes op de steentjes!
C je voelt je innerlijk weer vrij (een vrijheid die ook rechtstreeks te realiseren valt!).
Jezelf observeren heeft niets met je hoofd, denken, te maken. Het is eerder de blokkades wegnemen.
Als wij het beeld van bijvoorbeeld een boom belangrijker vinden dan de boom zelf, ontstaat er een probleem. Onze geest is gek op woorden en begrippen. Ons beeld van onszelf is echt iets anders dan jezelf van moment tot moment gadeslaan. Zelfkennis berust immers niet op het verleden.
Bij mij gaat het enkel om observatie zelf. Ben je wel bewust aanwezig? Daarin ligt vrijheid, vrij zijn.
Kijk hier ook eens naar de video: interview over de weg van observatie: https://youtu.be/aGCsNJgn_wk
Of ga voor de korte praktische videos: https://www.kijkennaarjezelf.com/

neck-1211231_640

Afbeelding van Barbora Hnyková via Pixabay