Tagarchief: Verlichting

Samsara

Het rad van leven en dood.
Zonder begin en einde.
In India een hele normale leer.
Mensen die geboren worden, sterven en weer geboren worden.
Wedergeboorte kun je enkel doorbreken door verlichting, nirvana!
Identificatie leidt tot wedergeboorte en lijden.
Ik ben mijn lichaam, mijn gezin, mijn bezit, mijn land, et cetera.
Kun je in de wereld zijn, zonder enige identificatie? Wel in de wereld maar niet van de wereld.
Kun je een zelfloos zelf zijn, ongeconditioneerd bewustzijn?
Bezoek eens: https://www.chongyoga.com/

beyond-744753_640
Afbeelding via Pixabay

Het verhaal van Nibbana

In 2017 in Veelerveen, zittende aan tafel met wat andere mensen, was er opeens een licht buiten ons. Ik moest toen spontaan denken aan ‘verlichting’. Was hier iemand dan verlicht, kwam het licht van haar, waar mee ik had zitten te praten? Ik wist het niet maar ik dacht van niet, het licht was daar gewoon!
Later in die maand toen we thuis kwamen, Chandra en ik, verscheen van heel dichtbij dat licht. Ik zag het als Het, het heilige, God. Het was daar opeens en naderde mijn gezicht. Het leek te kijken naar mij, geheel zuiver en zonder enig oordeel over wat het zag en Het zag alles.
Deze ervaringen deden zich daarna nog voor, zoals vorig jaar in 2019 te Griekenland, toen ik buiten zat voor een cafe, voor een kade van Ithaki, het eiland van de koning Odysseus.
Door het licht leerde ik verder naar mezelf kijken. Mezelf observeren deed ik al, maar zo puur als dit licht?
Het zintuiglijk-gewaar-zijn, begon in de zomer van 2017, tijdens onze werkvakantie. Ik lag dan af en toe op bed en keek naar mezelf, ik was gewaar van alles wat ik lichamelijk voelde, hoorde, rook, proefde,… Ik zocht geen ervaring, want die was er al! Ook zocht ik geen bepaalde volgorde, want die kwam spontaan!… Welke ervaring drong het eerste tot me door en dan welke andere et cetera. Deze overgave zorgde ervoor dat mij geest tot rust kwam. Want we schreven tijdens die werkvakantie in zeven dagen een boek met elkaar. Door dat kijken naar mezelf, kwam er een balans, die ik hard nodig had.
Toen tijdens die vakantie verscheen dat licht…
In mei 2020 maakte ik de volgende stap mee. ‘Observatie’ werd los van mij een feit. Ik hoefde niet langer eerst het kijken-naar-mezelf te beoefenen, waar dan de geest rustig door werd en er ruimte kwam voor gewaarzijn! Ik had dat zo vaak gedaan en het had me ook zo vaak geholpen, wanneer ik geestelijk moe was! Ik beoefende het niet alleen liggende maar ook zittende of lopende.
Krishnamurti die sprak over de Waarheid, reikte daarbij nimmer een bepaalde weg aan! Hij zei, dat de eerste stap tevens de laatste stap was! Maar zo ervoer ik het toen niet, als ik me richtte op zijn observatie. Want even dan voelde ik me vrij van alles, om vervolgens toch weer in mijn hoofd te gaan zitten. Dat begrip van hem: ‘observatie’, veroorzaakte enkel een soort van intellectualisering en wie zat daar nu op de te wachten? Mijn ‘kijken naar mezelf’ veroorzaakte dat niet! Goed… je moest er wat voor over hebben, nietwaar?
Toen was ik alles zat: mijn werk op de Zuidas, mijn geloof in Jezus en het gebed waarmee ik blijkbaar toch iets hoopte voor mezelf mee te gaan bereiken en deze – hier boven beschreven – oefeningen! Ik gaf het allemaal op, iedere zogenaamde zekerheid, dat wat ik nodig leek te hebben.
Dat loslaten vond diep innerlijk plaats. Maar een ding wilde ik niet opgeven en dat was observatie zelf, ik wilde niet voortaan dan als een zombie door het leven gaan. Ik wilde naar mezelf kijken maar dan zonder enige moeite vooraf: dus ik gaf me wederom er direct aan over en dit keer kwam ik er niet op terug. ‘Ik was ontwaakt.’…
Vanaf dat moment ben ik gelukkig en omschrijf dit liever niet als: ik ben verlicht. Want de vraag dat ik morgen ook gelukkig zal zijn en de dag daarna, kan ik niet beantwoorden. Ik weet dat ik niets weet. Maar een maand verder, ben ik nog steeds gelukkig.
Het ego denkt in termen van gelukkig worden en voor altijd dan gelukkig zijn. Maar je kunt niet gelukkig worden, enkel zijn hier en nu.
Geluk dient geen object van je verlangen te zijn. Gelukkig zijn is niet iets wat je kunt bereiken, het is er wanneer er geen sprake is van haat, angst en verdriet. En liefdevolle aandacht zorgt ervoor dat zulke gedachten en emoties zich niet gaan nestelen!
Nu speelde voorafgaande aan dit alles nog het evangelie van Jezus een zeer belangrijke rol. Want door het levende evangelie leerde ik op een cruciaal moment een diep innerlijk conflict met een ander loslaten, door de ander oprecht te vergeven en op datzelfde moment werd ikzelf ook vergeven. We kunnen slechts genade voor onszelf ontvangen op die manier! Op die manier ontstond er een grote diepe rust in mezelf, want met het loslaten van dat conflict, leken ook andere mensen te zijn vergeven! Door deze rust moet ook mijn geest helderder zijn geworden en dat moet voorafgaande het volledig verwerkelijken van wat observatie is, belangrijk zijn geweest!
Zeggen dat je weet of dat je verlicht bent, is eigenlijk de ontkenning ervan in mijn ogen. Waar het omgaat is dat je nu vrij bent en niet dat je denkt dat je vrij bent.
Sommige mensen zoeken verlichting als een nieuw object in hun leven, naast geld en succes. Op die manier zul je nimmer gelukkig zijn!

cropped-img_20190723_160828-1.jpg

Nathan op Ithaki bij het beeld van Homerus!

Verlichting

Verlichting dient geen object van ons verlangen te zijn.
‘Ik wil verlicht zijn.’ Is niet het verhaal!
Want je kunt het als ego niet tot bezit maken.
Je kunt verlichting niet bezitten, zoals je een auto of fiets bezit.
De mens verlangt naar van alles.
Je kunt gelukkig zijn.
En geluk zelf kun je niet zoeken.
Geluk is simpelweg aanwezig bij de afwezigheid van angst en haat in je leven. De afwezigheid van jaloezie en afgunst. De afwezigheid van verdriet en innerlijke pijn. En dergelijke!
Door naar jezelf te kijken, breng je licht in de zaak.
Observatie, liefdevol gewaarzijn maakt einde aan verdriet en angst in je leven. En dat gewaarzijn is altijd nu. Daarom kun je niet gelukkig worden maar enkel gelukkig zijn!

sunrise-3533173_640

Afbeelding van S. Hermann & F. Richter via Pixabay

 

Als een vlot

Als je je nooit rottig voelt, dan is Chong Yoga beslist overbodig.
Als je denkt dat Chong Yoga het doel is, heb je het geheel mis.
Het is niet meer dan een vlot.
Waar het omgaat is observatie. Maar deze staat in principe los van dat vlot!
Je kunt observatie direct verwerkelijken.
Maar het kan zijn dat je daarin bent vastgelopen! In je hoofd bent gaan zitten, terwijl je doel was gewaarzijn zelf! Dan kan C.Y. je helpen!
Voor meer informatie: https://www.chongyoga.com

china-1180398_640

Afbeelding van Judith Scharnowski via Pixabay

Wat ontbrak precies aan K’s boodschap? (1)

Als Gautama de Boeddha (circa 500 voor Chr.) tijdens zijn leven zo’n zestig verlichten na liet en Jiddu Krishnamurti (vorige eeuw) geen een, dan heb je alle reden in mijn ogen eens grondig te twijfelen aan jezelf, als je beweert K te begrijpen, met hem in alles eens te zijn!
Wat ging er mis tussen K en zijn luisteraars in die zestig jaar van zijn boodschap?

Na, een ervaring van keuzeloos gewaarzijn (de kern-boodschap van K), kun je heel makkelijk tegen jezelf zeggen, dat je Het begrepen hebt. Maar is dat dan ook zo?
Want als keuzeloos gewaarzijn vervolgens niet jouw leven domineert in de praktijk is het niet meer dan weer een idee geworden. Een bepaalde zelfkennis maar geen praktijk. Geen hier en nu Zijn.
Volgens K zal dat gewaarzijn einde maken aan jaloezie, haat, angst, hebzucht, verdriet in je leven. Dus kun je misschien zeggen, Het ook ervaren te hebben maar hoe zit het dan thans met je verdriet, angst, e.d.? Worstel je daar dan nog steeds mee?
Ruiken aan keuzeloos gewaarzijn is namelijk niet hetzelfde, als de volledige verandering daarvan te zien in je leven, lijkt me!
Goed, na zo’n ervaring zijn heel veel mensen toch in hun hoofdje weer beland en dachten (denken) ze alleen maar K echt begrepen te hebben. Want anders had hij wel tijdens zijn leven, erkend echt begrepen te zijn en dat deed hij niet!…

Mijn advies: Om die valkuil van dat denken… te voorkomen, behoor je steeds weer terug te gaan naar het moment: voelen wat je voelt, zien wat je ziet, horen wat je hoort, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft. Deze ervaringen hoef je dan niet te gaan zoeken of op te roepen, deze zijn er en vragen om volledig onderkend te worden in de praktijk (en niet vanuit je hoofd: zeggen dat je weet dat je proeft e.d.). Zoals K al vaak zei: de waarnemer is het waargenomene. Je bent dan dat proeven!
Door zintuigelijk volledig aanwezig te zijn, wordt daarbij het gewaarzijn, zeg maar, bevrijd. Je raakt er weer vanuit de praktijk mee vertrouwd en niet vanuit je hoofd.
Zo zal gewaarzijn steeds meer levend voor je worden. En dan kan er een moment komen dat je echt die stap er naar maakt. Zoals K zei: De eerste stap is dan tevens de laatste stap. Maar heel veel mensen DENKEN die stap namelijk al te hebben gemaakt maar in de praktijk blijkt, dat ze nog steeds worstelen met hun angsten, verdriet, haat, verlangens, e.d., nietwaar?
Dus in andere woorden: ga terug naar af: je lichaam, lichamelijk aanwezig ZIJN! Ja, ook al ben je niet het lichaam. Maar de geest holt gauw zijn eigen verbeelding achterna en daar kom je niet zomaar uit, door daar weer verder aan te denken. Als denken het probleem is binnen keuzeloos gewaarzijn, kan dat denken daar zelf geen oplossing aan geven.
K echter besprak wel kritisch het denken, als probleem. Zei ook dat het gezond was voor het brein dagelijks twee uur te wandelen. Maar verder leek hij niet te komen met zijn luisteraars!
Terwijl de Boeddha zijn luisteraars oefeningen gaf te doen! En K zei vaak dat hij hetzelfde leerde of zei als Gautama de Boeddha.

puzzle-1261138_640

Afbeelding van annca via Pixabay

Faalde Jiddu Krishnamurti? (9)

Krishnamurti (1895 – 1986) voelde zich verwant met de Boeddha, die zo’n vijfentwintighonderd jaar geleden moet hebben geleefd. Ook verscheen deze Boeddha aan hem, op jonge en oudere leeftijd. Deze spontane verschijningen omschreef K als objectief en niet als gevolg van een verlangen naar ervaringen, en geen een of andere projectie van de geest.
Net als de Boeddha wees K geen opvolger aan, moe(s)ten de leringen voor zichzelf spreken. Er was geen verschil tussen de leringen en de spreker!
Mensen geven heel hoog op, wat K betreft. Maar de Boeddha had wel volgelingen, en wel een gemeenschap van monniken om zich heen. Ook bood hij oefeningen aan. Zodat de zoeker eerder de verlichting zou bereiken.
Hier volgt een tekst uit het boek, Aldus sprak de Boeddha, gebaseerd op de Pali-canon:
“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’” (Bron: Uitgeverij Asoka.)
Hij sprak deze woorden tegen de vijf monniken, de eersten die hem begonnen te volgen!
Ook het doel van K was mensen onvoorwaardelijk vrij te maken. Maar er bestaan nergens overtuigende aanwijzingen dat dat hem ook is gelukt.
K zei over de verlichten omtrent de Boeddha, dat zij niet de Boeddha overleefden. Inderdaad werd Boeddha behoorlijk oud, zo’n 80 jaar. Hij bracht 45 jaar zijn boodschap! K werd 90 jaar en bracht zo’n 60 jaar zijn boodschap.
Waarom kwamen mensen niet tot de verlichting om hem heen. Was zijn boodschap van geen leerlingen willen hebben, toch te extreem?

buddhism-462358_640

Afbeelding van Honey Kochphon Onshawee via Pixabay

De vijf verlichten!

“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’
Ik (Boeddha, red.) was in staat de monniken van de groep van vijf te overtuigen.”

(Bron: ALDUS SPRAK DE BOEDDHA. Bloemlezing uit de Pali-Canon.
Jan de Breet & Rob Janssen. Uitgeverij Asoka, Rotterdam, 2007.)

monk-458491_640

Afbeelding van Honey Kochphon Onshawee via Pixabay