De enige Weg

Deze weg gaat over jou, hier en nu zijn of dat je met liefdevolle aandacht leeft of niet!
Anders verdwaal binnen je eigen verhaal, denkgeest: die enkel zijn eigen staart najaagt.
Ik vraag je niets anders bewust te zijn, wat er eigenlijk al is. Dat wat jouw zintuigen je vertellen. Voel jij wat je voelt, zie je wat je ziet en hoor je wat je hoort?…
Proef je wel werkelijk: is de waarnemer het waargenomene?
Mensen kijken neer op het moment als het niet ‘hun moment’ is. Bijvoorbeeld, als je oogappel niet voor je staat! Of voor een verkoper, als de klant informatie wil en – nog – niet echt van plan is te kopen!…
Wanneer het woord (beeld) belangrijker wordt of is dan de zaak (kwestie, ding) zelf, zijn we niet echt hier en nu. Als je de boeken over de natuur belangrijker vindt dan de natuur zelf, direct contact, zit je, leef je tussen je oren!
Ontmoeten we wel werkelijk elkaar of leef je liever vanuit wat je denkt, over de ander?
Als beelden regeren dan zijn we niet meer afgestemd op wat is, zoals het is. Dan ontkennen we bijvoorbeeld onze angst, die voelbaar kan zijn.
Kijken naar jezelf, brengt je in contact met jezelf, hier en nu, via de zintuigen.
Je hoeft geen oorlog te voeren met je hoofd, denken. Je hoeft je slechts simpelweg over te geven, aan het moment zelf.

Afbeelding van Jonas Fehre via Pixabay

Pad van geluk

Veel mensen vinden het moment ordinair: voelen wat je voelt, zien wat je ziet, horen wat je hoort,…
Zitten liever in hun hoofd of gebruiken liever drugs om aan het moment te ontsnappen of het zogenaamd meer glans en power te geven.
De geest jaagt graag zichzelf na.
Maar het moment vraagt overgave. Geen gejaag!
Is het woord, het beeld belangrijker dan de zaak zelf?
Ruik jij wat je ruikt of vind je beeld erover belangrijker? Etc.
Kijken we rechtstreeks naar onszelf of bespreken we liever de beelden over onszelf?
Sommige mensen hebben van gelukkig zijn een object van hun verlangen gemaakt. Maar je kunt niet gelukkig worden, je kunt enkel hier en nu gelukkig zijn.
Het pad is naar binnen. Nu, dat je hier en nu ervaart, zonder weerstand of verlangen. Dat de waarnemer, het waargenomene is. Er sprake is van liefdevol gewaarzijn. En waar liefde is kan verdriet, angst en haat zich niet nestelen. Gelukkig zijn, is de afwezigheid van verdriet, angst en haat en dat je niet gevangen zit in al je verlangens!
Lees ook eens hiernaar: https://soundcloud.com/user-774745884/je-kunt-alleen-hier-en-nu-gelukkig-zijn

Faalde Krishnamurti?

Iedereen lijkt steeds te willen klappen (liken) bij zijn uitspraken maar wie heeft er echt geleefd naar zijn leringen? Toen hij – K – na het opheffen van de Ster in 1929 naar India vertrok en hoofdzakelijk daar verbleef, vriendschappen opbouwde, stortte dat alles na enkele decennia als een kaartenhuis in toen hij op een dag duidelijk en klaar zei: jullie hebben in al die jaren nimmer moeite gedaan echt naar de leringen te leven!
Er waren zoveel vrienden daar in India! Toen vertrok hij om nimmer meer zoveel daar terug te keren! Volgens mij bestonden zijn reizen en verblijf vooral uit, in: Amerika, Engeland en India.
Bij het einde van zijn leven was hij mogelijk teleurgesteld, naar ik begrepen heb, waren al die jaren (zo’n 60) mensen alleen maar naar hem gekomen uit een soort van entertainment?…
Had niemand hem dan begrepen?
Hij heeft zichzelf vaak vergeleken met de Boeddha of hij werd met hem vergeleken! Maar Gautama Boeddha onderwees wel een weg en dat deed hij niet. En Boeddha had volgelingen om zich heen!
Zei Jiddu Krishnamurti niet in 1929, hier in Ommen Nederland?: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’
En hij wilde geen guru zijn met volgelingen! Zoals een Jezus!…
Hij zei dat zijn leringen wezenlijk niet verschilden met die van de Boeddha.
Maar nogmaals: de Boeddha bracht duidelijk een leer, een pad!
Toch zei de Boeddha ook: Wees een licht voor jezelf. En wilde niet op basis van autoriteit en geloof gevolgd worden! Maar op basis van onderzoek.
Volgens mij was de Boeddha niet teleurgesteld bij het einde van zijn leven, waren er wel mensen geweest die tot verlichting waren gekomen!…
Ook Jezus was niet op die manier teleurgesteld of Osho. Maar Jiddu Krishnamurti wel?!
Wat deed hij dan verkeerd?
Op de eerste plaats niets, omdat hij gewoon zichzelf was en zelfs door de hedendaagse Dalai Lama tot een van de grootste denkers van de twintigste-eeuw mag worden gerekend!
K heeft enorme inspirerende dingen gezegd. Scholen opgericht zonder poespas, in India, de Verenigde Staten en Engeland.
Osho (Bhagwan) besteedde ook veel aandacht aan hem!…

En toch faalde hij.
Terwijl alles juist zo simpel bij hem leek. De eerste stap is tevens de laatste stap. Observatie. Zelfkennis. Niet morgen maar nu!
Wat is er dan zo moeilijk door je eigen ogen te kijken, jezelf te observeren?
Maar klopt het?, net als Jezus van Nazareth zei in zijn tijd: Jullie zijn horende doof en ziende blind!
Kunnen we wel zonder beeld naar onszelf en anderen kijken? Of vinden we onze geest zo belangrijk, dat we liever leven overeenkomstig onze voorstellingen dan direct gewaar te zijn van onszelf en anderen?
K zei enkel, observeer.
Nu ben ik daar ook vaak over gestruikeld, over de simpelheid van hem! Het krijgt dan zo gauw een mentaal karakter, nietwaar? Net zo bij de hedendaagse advaita boodschap hier in het Westen! Pure mentale onzin, in mijn ogen. Een verdwaald visnet, dat je bij het zwemmen in de oceaan doet verdrinken!… Zonder bijvoorbeeld een Sri Nisargadatta om de hoek om je terecht te wijzen is advaita juist de valkuil voor velen!
Bij Jiddu Krishnamurti adviseer ik: leer je zintuigen kennen! Leer (geef je over) herhaaldelijk te voelen wat je voelt, te zien wat je ziet, te ruiken wat je ruikt, te horen wat je hoort, te proeven wat je proeft. Doe dit direct. Zoek geen zintuigelijke ervaring maar onderken nu, dat wat er het eerst tot je bewustzijn doordringt. Zeg dan niet: ja, ik weet wat ik voel, etc!
Nee, geef je over. Weet, dat het beeld van de boom niet belangrijk is. Niet het woord boom is de zaak maar de boom zelf!
Je hoeft niet je geest te overwinnen, de geest die enkel zijn eigen staart najaagt en die jou een rottig gevoel weet te geven. Omdat het najagen van beelden, gedachten gaat over alles wat je niet hebt en wil hebben. Maar geef je simpelweg rechtsreeks over aan wat is. Niet als denker maar als: de waarnemer is het waargenomene. Op die manier wordt zelfs een afwas een uitdaging! 😉
Je zult bemerken dat dan opeens gewaarzijn opduikt uit het niets! Dat je gevoelig wordt voor wat is, wat dan ook. En dat gewaarzijn is vrij van deze wereld maar wel in de wereld. Noem het bewustzijn zelf. Ja, je kunt dit bewustzijn rechtstreeks realiseren, beslist! Maar voor dat je het weet zit je vast in zo’n verdwaald visnet in jouw oceaan van bewustzijn.
Kijk ook eens op deze pagina: https://kijkennaarjezelf.nl/?page_id=338
falling-98712_640
Afbeelding van OpenIcons via Pixabay