Boeddhisme is flut maar de Boeddha niet

Ze zeggen wel: ‘Ontmoet je een boeddha, dood hem dan.’
Maar volgens mij moet die tekst anders.
Natuurlijk moet je je niet hechten aan een boeddha buiten je. Maar heeft de Boeddha van vijfentwintighonderd jaar geleden daar zelf niet voor gezorgd, des tijds dan?
Wees geen boeddhist, zou ik zeggen. Wees geen volgeling van een godsdienst, een bepaalde tempel en macht (hiërarchie).
Richt je op de Boeddha, zijn leer en de gemeenschap van zoekers maar niet op die gemeenschap zelf.
Sommige mensen, zoekers, organiseren liever dan de Waarheid zelf te kennen.
Wees een boeddha, liever dan een boeddhist!

thailand-453393_640

Wat ontbrak precies aan K’s boodschap? (2)

Je kunt vol van lof zijn over K of juist niet, het zal je niet helpen als je niet serieus doet aan zelfonderzoek.
Zelfonderzoek betekent het spontane vermogen hier en nu te kijken naar jezelf zonder oordeel. De feiten voor zichzelf laten spreken. Dit heeft weer niets te maken met zelfacceptatie, want dat is simpelweg een oordeel, namelijk een positief oordeel over jezelf, nietwaar?
Als je K gelijk geeft, zegt dat namelijk niets over jouw inzicht maar meer over jouw geloof in bepaalde zaken. Je verkrijgt namelijk niet zomaar ergens inzicht in. Je leert ook niet zomaar je partner kennen of je kind(eren). Het vraagt onverdeelde aandacht. Zonder beelden zien, direct, zoals het zonlicht doordringt tot op de zeebodem!
Het is geen schande ergens een beeld van of over te hebben maar wel als dat beeld wordt aanbeden boven wat is.
Zo kan een rechercheur ergens van overtuigd zijn, terwijl de feiten eigenlijk de andere richting uitwijzen.
K zei tegen het publiek regelmatig, dat hij niemand probeerde te overtuigen.
Ook de Boeddha wilde niet dat je hem accepteerde op basis van autoriteit, eerbied, e.d. maar dat je bereid was te onderzoeken.
Heel veel jonge spirituele intellectuelen zijn door de jaren heen overtuigd geraakt van K’s visie: geen guru/leraar/meester te volgen. Maar op die manier begonnen zij hem onbewust te volgen!
Zijn lering van, de Waarheid is een land zonder paden deden veel mensen niet opeens stoppen met hun kundalini yoga of zen meditatie, hier als voorbeeld. Ook had K niets met politiek en toch deden vele van zijn ‘volgers’ daar toch aan!…
Wanneer drongen mensen, geïnteresseerden, vrienden echt door tot de leringen van K?
Je kunt ook een schilder en zijn werk waarderen maar betekent dat dan ook dat je zijn werk zal kopen? Je kunt stemmen tegen discriminatie maar betekent dat in de praktijk, dat je echt iedereen als gelijke ziet?
Met ander woorden, zoals K ook vaak zei: De wereld is een afspiegeling van ons innerlijk.
Hij kon zo helder zijn en toch bleek er niemand echt geheel door te dringen tot wat hij zei. ‘Niemand heeft mij begrepen!’
Wat ontbrak er in godsnaam dan precies aan, aan K’s boodschap en/of aan het luisteren van zijn toehoorders?
Van een goed chirurg met een duidelijke belofte mag je toch verwachten als patiënt door hem geholpen te worden. En als de operatie niet slaagt, dat dan dat falen wordt neergelegd bij de patiënt! Lijkt mij nogal krom! Goed, misschien was de patiënt zieker, dan iedereen dacht maar toch… ben je een goed chirurg of niet.
In mijn ogen ontbrak het aan de juiste begeleiding van oprechte zoekers, die vervolgens na een bepaalde ervaring van keuzeloos gewaarzijn vast kwamen te zitten in hun hoofd. Door zo’n ervaring bleven ze geloven in K’s boodschap maar ondertussen werd alles slechts mentaal en niet langer echt levend. K had deze mensen hardhandig terug moeten sturen naar de praktijk van het moment: voel wat je voelt, zie wat je ziet, hoor wat je hoort, ruik wat je ruikt en proef wat je proeft!
(Meer info: https://www.kijkennaarjezelf.com/)

solve-2636254_640

Afbeelding van Gino Crescoli via Pixabay