Tagarchief: Krishnamurti

De Weg van de Boeddha

Nu heb ik het hier niet over een boeddhist worden of dat ik de Boeddha aanbid, als een of andere  nieuwe god in mijn hemelrijk!
Maar de kennis van zijn pad nader hier bespreek.
Wat is het nirvana: staat waarin het zelf is uitgeblust?
Wat is dat zelf dan?
Het zelfbeeld?
Het denken (ego) van de mens?
Als we simpelweg direct gewaarzijn, is er dan sprake van een zelf?
Als de waarnemer het waargenomene is, waar is dan het zelf (denken/ego) nog?
De leringen van Jiddu Krishnamurti hebben een sterke link met de leer van de Boeddha.
Zelfs – in mijn ogen – de boodschap van Jezus met die van de Boeddha.
Echter in deze eeuw lijken de leringen van deze drie geestelijke grootheden niet meer echt door te dringen, behalve dan aan de volgelingen en die kijken heel gauw door een bril met roze glazen, lijkt me!…
Waarom dringt hun boodschap niet meer echt door, dan behalve aan de oppervlakte? Omdat hun weg te weinig vruchten bracht? Slechts mooie woorden waar je verder niets aan hebt?
En beloven nieuwe leraren een betere weg?
Ik vraag me altijd weer af, hoe in hemelsnaam hedendaagse leringen van hedendaagse leraren zo anders kunnen zijn?
Het verlangen van de mens wordt bekritiseerd door de Boeddha maar ook bij de hedendaagse leraren? Zijn deze leraren beïnvloed door de huidige psychologie?, wat in mijn ogen helemaal niets te maken heeft met directe zelfkennis. Want denken over jezelf is echt iets anders dan jezelf direct gadeslaan. Gewaarzijn is in wezen tijdloos en denken niet.
Je kunt niet een school volgen en vervolgens verlicht zijn maar wel psycholoog!
En beweren dat een psycholoog ook verlicht kan zijn vind ik onzin, omdat iemand die verlicht is geen psychologie predikt. Waarom zou een verlichte/ontwaakte voor zilver gaan als het goud in handen heeft?
Jezus bood het eeuwige leven aan en geen oppervlakkige verandering. Hij zei dan ook: Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen.
Toen iemand vroeg of dat ie met hem samen mocht wandelen maar eerst even een familielid wilde begraven, antwoordde Jezus met: Laat de doden de doden begraven.
Jezus was direct! Hij ging zelfs zover, dat hij zei: Wie mij heeft gezien, heeft God gezien.
Sri Ramana Maharshi leerde echt niets anders met: God, het Zelf en de guru zijn Een.
Ook de Boeddha hield het eenvoudig en direct maar tegenwoordig bestuderen boeddhisten oneindig veel teksten en mediteren dat ze een ons wegen, zogezegd!
Boeddha was geen werelds mens! Hij bezat niets. Nam geen geld aan. Bedelde voor eten, predikte en mediteerde.
Jiddu Krishnamurti zei eens over zijn bezittingen: Wat je ziet, is alles wat ik bezit. Hij had dus geen kast vol met kleding en schoenen. En dergelijke. Ook bij Sri Ramana Maharshi vond je deze eenvoud terug. Nu, bewijst dat niet meteen dat je ontwaakt/verlicht bent maar…
Jiddu Krishnamurti noemde de wereld ronduit slecht. Ook Jezus deed dat. Ik vraag me af wat psychologen en psychiaters vinden? Zij verdienen immers hun boterham door deze wereld, nietwaar? Je bijt niet gauw in de hand die jou eten geeft. 😉
Je vindt op heel veel plekken hier een boeddhabeeld in iemands tuin. Een alternatieve tuinkabouter. Symbool voor vrede. Geen beeld dat iets van jou als bezitter lijkt te eisen. Vaak is het dan ook een dikke boeddha – en Boeddha was niet dik!
Goed, Boeddha leerde: Wees een licht voor jezelf. En Jezus zei: ‘Jullie zijn het licht voor de wereld. Een stad die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. En als je een olielamp aansteekt, zet je er daarna geen emmer overheen. Nee, je zet hem hoog neer, zodat iedereen in huis licht heeft.’ (Mat. 5:14-15.)
Laten we voor goud gaan, het echte antwoord. Zoals Jiddu Krishnamurti zei: Verandering is dringende noodzaak!

dhammakaya-pagoda-472496_640

Image by Honey Kochphon Onshawee from Pixabay

Gewaarzijn zonder verleden

De denkgeest heeft van ons een zombie gemaakt: we leven maar zijn eigenlijk dood.
We beschouwen psychologie als de weg van zelfkennis. We kijken door een gordijn van kennis naar onszelf en anderen.
Kunnen we ook zonder kennis naar onszelf kijken, direct? Vanuit het tijdloze? Als DAT wat niet van deze wereld is? Zoals een gat in een donut, niet het deeg zelf is en toch ‘een onderdeel’ ervan uitmaakt.
Noemde Jiddu Krishnamurti dit niet simpelweg observatie? Jezelf gewaarzijn. Keuzeloos gewaarzijn (deze term lijkt echt van hem te komen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Meditatie).
Het leek zo simpel, zijn boodschap. En niemand volgde hem op. Ook niet omdat hij dat zeker niet wilde. Zijn boeken zouden voor zichzelf spreken, zei hij!
Ik ben echter nog niemand tegengekomen, die zonder de mentale valkuil in zijn werk, Het begrepen heeft. Maar wanneer ken je echt zo’n 7,5 miljard mensen? 😉
Bij de Boeddha had je meer houvast, als zoeker. Je mocht samen met hem leven en hij gaf je vier edele waarheden en het achtvoudige pad!
Wat nu als je de middenweg van de Boeddha kent en je bestudeert de werken van Jiddu Krishnamurti, is er dan meer hoop?…

cropped-lotus-1205631_1280-1.jpg