Je wordt niet langzamerhand vrij of ‘verlicht’

Gewaarzijn zelf of observatie is vrij in en als zichzelf. Noem het keuzeloos gewaarzijn. Maar… als je niet de stap ernaar hebt weten te maken wordt je nog altijd beïnvloed in je innerlijke vrijheid door hoe je gelooft en handelt.
Vertrouw je enkel op gewaarzijn dan zal je niet in je angst grijpen naar een bepaald geloof of bepaalde handeling om de angst innerlijk te verjagen. Gewaarzijn zelf is dan genoeg. Het gewaarzijn van angst, verdriet, jaloezie,… zal dan voldoende blijken zijn!
Nu, kun je denken dat je innerlijk vrij bent maar in, door de praktijk, als je zelfkritisch bent, zul je opmerken dat je niet echt vrij en gelukkig bent.
Een ervaring van gewaarzijn is niet hetzelfde als dat je dat echt bent.
Het lijkt een beetje op een scheikunde klas volgen en dan al denken dat je een scheikunde leraar bent geworden. Of zwemmen in een zwembad en dan denken wat het is, te zwemmen met ruig weer in de zee. Of kinderen die vader en moedertje spelen. Enzovoorts.
Zo kun je door zazen een ervaring hebben van innerlijk vrij zijn. Denk je dan, dat als je maar dat lang genoeg doet, geheel vrij zult worden? In werkelijkheid is het slechts Een stap! De eerste stap die tevens de laatste zal wezen. Dat is innerlijk revolutie, waar volgens mij Jiddu Krishnamurti (1895 – 1986) over sprak en waarvan hij vond, dat niemand het had begrepen!…

change-4056014_640

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Waarom Jiddu Krishnamurti faalde? (3)

JK vertelde dat hij op jonge leeftijd al ‘de leegte’ ervoer. Dat er altijd al sprake was van die leegte in hem.
Ook werd hij later omringt door leraren en bescherming.
Natuurlijk wist hij wat lijden was maar hij miste, zoals een Boeddha en een Ramana Maharshi een weg van persoonlijk zoeken naar de waarheid en de lange praktijk daarvan, in mijn ogen!
Boeddha onderzocht en ondervond, zes jaar, een zware zoektocht naar de Waarheid. Ramana Maharshi, zat na zijn ontwaken als tiener nog twintig jaar in een grot!…
Ook Osho reisde na zijn ontwaken nog zo’n eenentwintig jaar rond door India, waar ie toespraken hield voordat ie besloot een kring van sannyasins om zich heen toegestaan.
Jezus groeide in wijsheid, vanaf zijn twaalfde jaar, staat er in de Bijbel en was dertig toen ie in het openbaar begon op te treden als leraar!
In de Lexicon Boeddhisme, van uitgever Asoka, staat:
‘Er worden twee soorten boeddha’s onderscheiden:
a. pratyekaboeddha, die volmaakt verlicht is, maar niet de leer verkondigt of uiteenzet;
b. samyak-sambuddha, die de door hem opnieuw ontdekte leer mede tot het heil van alle andere wezens uiteenzet er verkondigt;’
Jiddu Krishnamurti lijkt in mijn ogen op een groot balletdanser, die andere mensen wel aan het swingen krijgt maar niet echt aan het balletdansen! Niemand werd echt een balletdanser, zogezegd.
Zijn zijn boeken nu waardeloos van JK? Ik denk het niet!
Dit jaar zou ik nog samen met Chandra, Brockwood Park (school opricht door JK)) in Engeland hebben bezocht, de tickets waren al gekocht, als de coronavirus dat niet toen verder onmogelijk maakte.
Ik zag in 1981 JK tijdens een lezing in Amsterdam, samen met duizenden anderen. De toegang was gratis!
Naast de Boeddha en Jezus was Krishnamurti mijn ‘guru’.
Ik begrijp wat hij bedoeld heeft met jezelf observeren (keuzeloos gewaarzijn). Ik begrijp de valkuil binnen zijn boodschap. Dat een ervaring van keuzeloos gewaarzijn heel makkelijk vervolgens zal leiden tot: intellectualiseren ervan. Denken dat je het begrepen hebt, terwijl Het er niet meer echt Is. Keuzeloos gewaarzijn als een intellect hoogstandje!
(Voor meer informatie: https://www.kijkennaarjezelf.com/)

Krishnamurti1895-1986

Gewaarzijn zonder verleden

De denkgeest heeft van ons een zombie gemaakt: we leven maar zijn eigenlijk dood.
We beschouwen psychologie als de weg van zelfkennis. We kijken door een gordijn van kennis naar onszelf en anderen.
Kunnen we ook zonder kennis naar onszelf kijken, direct? Vanuit het tijdloze? Als DAT wat niet van deze wereld is? Zoals een gat in een donut, niet het deeg zelf is en toch ‘een onderdeel’ ervan uitmaakt.
Noemde Jiddu Krishnamurti dit niet simpelweg observatie? Jezelf gewaarzijn. Keuzeloos gewaarzijn (deze term lijkt echt van hem te komen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Meditatie).
Het leek zo simpel, zijn boodschap. En niemand volgde hem op. Ook niet omdat hij dat zeker niet wilde. Zijn boeken zouden voor zichzelf spreken, zei hij!
Ik ben echter nog niemand tegengekomen, die zonder de mentale valkuil in zijn werk, Het begrepen heeft. Maar wanneer ken je echt zo’n 7,5 miljard mensen? 😉
Bij de Boeddha had je meer houvast, als zoeker. Je mocht samen met hem leven en hij gaf je vier edele waarheden en het achtvoudige pad!
Wat nu als je de middenweg van de Boeddha kent en je bestudeert de werken van Jiddu Krishnamurti, is er dan meer hoop?…

cropped-lotus-1205631_1280-1.jpg