Hier en Nu zijn – 16

Waarom vinden we het moment zelf, zo onbelangrijk? Hebben we zo weinig oog voor wat er nu is, nu ervaren wordt. Horen wat je hoort, zien wat je ziet, voelen wat je voelt. Dus niet: ‘Horende doof en ziende blind.’ Als de waarnemer het waargenomene is, geen ik en het waargenomene meer is, valt alles stil. Meer info: https://kijkennaarjezelf.nl/

Het Wonder van Kijken naar jezelf

Stel je een kring van mensen voor:
de een is atheïst, de ander communist, de ander moslim, weer een ander hindoe, eentje een wetenschapper, weer een ander een filosoof, etc. Volkomen divers gezelschap van mensen die in een grote kring zitten op stoelen.
In het midden staat een leraar.
Nu zegt deze tegen alle aanwezigen:
Vergeet wat je denkt of gelooft. Het maakt echt niet uit wat!
Ik zal jullie nu een opdracht geven, die ieder voor zichzelf moet gaan doen.
Richt je aandacht naar binnen en kijk wat jouw eerste ervaring is?
Misschien hoor je een vogel of voel je het kriebelen in je neus als eerste.
Geef je simpelweg direct over aan wat je voelt, ziet, hoort, ruikt, en proeft. Daar is geen geloof of ongeloof bij nodig, enkel dat je het doet en ervaart wat je ervaart.
Misschien valt na die vogel iets anders op, etc.
Belangrijk hierbij is, dat je niet tegen jezelf zegt: ja ik weet toch dat ik hier en nu ben. Nee, wees hier en nu. Laat de waarnemer het waargenomene zijn!
Deze kring van mensen die zo verschillend leken te zijn, zijn opeens dan een. Omdat het hoofd immers zorgt voor afgescheidenheid en niet de ervaring: ervaren!
Wat ervaar je nu of ben je liever een zombie: horende doof en ziende blind?

orange-1618917_640 (1)

Afbeelding van Oberholster Venita via Pixabay

Het vlot van verlichting

Als je je nimmer rottig voelt, heb je dit vlot niet nodig!
En als je je rottig voelt: is het je geest die zijn eigen staart najaagt. Deze geest bedwing je op een eenvoudige manier: niet door er tegen te gaan strijden maar je simpelweg direct over te geven aan wat je ervaart: horen wat je hoort, zien wat je ziet, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft en voelen wat je voelt (zoals het gekriebel in je neus). Dan is de waarnemer het waargenomene en is de geest niet in staat zijn eigen beelden nog langer na te jagen. Zich bezig te houden met wat het niet heeft en wil hebben of wat het heeft en niet wil hebben.
Hier en nu zijn betekent vrij zijn, van het bekende, het denken.
Kijken naar jezelf doet gewaarzijn geboren worden.
Het gewaarzijn dat ook direct gerealiseerd, beseft, kan worden.
Observatie is in zichzelf vrij en nergens aan onderworpen. Je innerlijk vrij voelen, ervaren, heeft daar alles mee te maken.
Maar het kan zijn dat je nog maar net komt kijken wat dat gewaarzijn betreft. Dan is het belangrijk, wanneer je je rottig voelt direct terug te keren naar het hier en nu in de vorm van: zien wat je ziet, horen wat je hoort en voelen wat je voelt!
(Bezoek ook eens voor meer informatie: https://kijkennaarjezelf.nl/)

lake-2498214_640

Afbeelding van олег реутов via Pixabay

De eerste stap is tevens de laatste stap…

…Kan dat?
Het woord is niet het ding waarnaar het verwijst. Het beeld van onszelf is niet onszelf.
Rechtsreeks gewaarzijn is niet zoiets als denken over jezelf.
Begin met het observeren van jezelf – Einde.
Observatie is licht brengen in de zaak, dat ‘leven’ heet of ‘onszelf’.
Kun je in alle vrijheid naar jezelf kijken?
Niet onze geest, denken, bepaalt wie we zijn maar dat pure gewaarzijn.
Maar het kan zijn dat je dat observeren moeilijk vindt.
Weet dat je verder innerlijk niets hoeft te doen: je observeert of niet. Je bent een zombie of niet. Je kijkt naar jezelf of niet, hier en nu!