Is vertrouwen noodzakelijk?

Vertrouw op de leraar, vertrouw op de leer/leringen, en vertrouw op de bijeenkomsten. Deze drie-eenheid bracht Gautama Boeddha en Jezus van Nazareth. Vertrouwen op…, is iets anders dan blindelings geloof (zombie gedrag!). Dit vertrouwen wat zij vroegen vroeg om een intelligentie.
Zelfs Jiddu Krishnamurti die tegen guru’s was en hun ashrams, werd ook vertrouwd, geloofd, en nog! Ook zijn leringen en de bijeenkomsten omtrent hem!
Het heeft weinig zin om te geloven in een leraar en niet in zijn of haar leringen. Of de bijeenkomsten als onnodig te beschouwen.
Niet dat je zomaar iemand zou behoren te vertrouwen alleen maar omdat ie bekend staat als een spiritueel leraar, dat zou onzinnig zijn. Ook zou je iemand niet behoren te vertrouwen alleen maar vanwege zijn of haar uitstraling!
Bezoek eens zijn of haar bijeenkomsten. Verdiep je eens daarbij ook echt in zijn of haar leringen. En stem je eens echt op hem of haar af!… Ik geloof niet dat je op Een zaak je behoort blind te staren.
Leer je de zon echt kennen, om enkel op haar blind te staren of ook de zon in relatie tot de aarde te bezien? Ze zeggen wel eens: Laat mij de hond zien, dan zal ik zeggen wie zijn baasje is.
Toen Jiddu Krishnamurti Swami Deva Amrito (Jan Foudraine) ontmoette, zag hij heus wel dat er iets was gebeurd met – in – Amrito!
Herken je ook niet via kinderen hun ouders, min of meer?
Boeddha zei dat ie een was met zijn leer. Ook Krishnamurti zei dat, dat ie een was met zijn leringen. En Jezus zei, tegen zijn toehoorders: Wie mijn volgelingen te kort doet, doet mij te kort!
Osho zou na zijn dood werken via een team van sannyasins, the inner circle, die zouden hun meester channelen, werd er gezegd.
Ook Krishnamurti had een kern van vrienden om zich heen! Maar na zijn dood, zou enkel zijn boeken, dvd’s en geluidopnames, getuigen van hem zelf. De stichting was er puur om zulke zaken verder nog mogelijk te maken! Hij werd niet vervangen door iemand anders! Ook de Boeddha zei dat en Jezus waarschuwde zijn discipelen, dat er mensen zouden opstaan en beweren de Christus te zijn maar zij moesten dat dan niet geloven!
De eenheid van leraar-leringen-leerlingen is een heel krachtige en beslist van grote waarde, nu ook nog! Luisteren naar andere toehoorders, kan ook helpen je eigen blinde vlek in te zien. Maar gaan varen op de meningen van toehoorders, lijkt me weer niet verstandig!
Krishnamurti waarschuwde, dat de leraar en de leerling elkaar gevangen konden houden. Da Free John kreeg een bijna-dood-ervaring, omdat zijn leerlingen helemaal niet meer echt zich afstemden op hem en alleen maar dachten wat zij deden voor hem goed genoeg was. Hij ervoer hun toewijding als een gevangenis, een beperking van wie hij was en bracht. Ook Osho werd door zijn zwijgen, stilte periode, bijna geheel het slachtoffer van zijn sannyasins, in het bijzonder van Sheela, nietwaar? Bij Andrew Cohen gebeurde het net andersom. Hij bleek toch zijn eigen ego behoorlijk te hebben onderschat naar zijn studenten!…
Kan een leer, kunnen leringen, geheel los… op zich werken? Alexander Smit waarschuwde daartegen, zag op die manier advaita als een gevaar voor de zoekers! Het zou enkel ego versterkend werken, volgens hem.
Goed!… Ga voor de leraar. Ga voor de leringen… En bezoek eens een bijeenkomst! 😉

rishikesh-4769868_640

Afbeelding van AYMYogaSchool via Pixabay

Faalde Krishnamurt? (8)

Hij verwierp guru’s!
Hij wilde geen autoriteit zijn met volgelingen!
Maar eindigde zonder verlichte mensen om hem heen!

‘Etymologisch komt “goeroe” uit het Sanskriet. Het betekent “zwaar” en illustreert hoe de positie van een leraar in de conservatieve brahmaanse traditie wordt opgevat. Een successie van goeroes en leerlingen heet parampara. Tibetanen vertaalden goeroe met lama, wat “onovertroffen” betekent.’ – Bron: WikipediA.
Jan Foudraine besteedde er een boek aan: Meester, Antimeester. Een boek waar het vooral ging over Bhagwan (zijn meester) en zijn ontmoeting met Jiddu Krishnamurti.
K zag wel dat er iets gebeurd was bij Jan Foudraine (heette ook Swami Deva Amrito). Amrito was volkomen verliefd op zijn meester Bhagwan (werd later: Osho). Hij was geraakt tot diep in zijn hart! Maar achteraf, na zijn ontmoeting met K, moet K tegen iemand anders hebben gezegd: ‘Nu moet ie alleen nog zijn meester loslaten!’…
Ik vraag me af wat ie tegen Petrus (voorheen Simon) had gezegd, K? De visser die Jezus begon te volgen!…
‘En toen Hij bij de zee van Galilea wandelde, zag Hij Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen, want zij waren vissers.
En Jezus zei tegen hen: Kom achter Mij aan, en Ik zal maken dat u vissers van mensen wordt.
En zij lieten meteen hun netten achter en volgden Hem.’
– Bron: Markus 1:16-18.
Ook de Boeddha zond zijn monniken op weg!
Om boeddhist te worden, moe(s)t je de drie juwelen accepteren: Ik neem toevlucht tot Boeddha. Ik neem toevlucht tot Dharma. Ik neem toevlucht tot Sangha.
Je zou dit zo naar Jezus kunnen vertalen, als: Ik neem mijn toevlucht tot Jezus, het evangelie en de gemeente.
Maar… zoiets bracht Jiddu Krishnamurti niet!
Toch wilde Boeddha niet op basis van geloof of autoriteit gevolgd worden maar wel op basis van vertrouwen en onderzoek. Zijn volgelingen moesten zijn leer onderzoeken op waarheid: of dat het werkte voor hen.
K stond niemand toe een leerling van hem te worden. Er was dus geen gemeenschap van gelovigen/toegewijden om hem heen! Toch was hij niet alleen!…
K wilde dat mensen met hem samen nadachten. Boeddha bood gewoon zijn leer aan! Zo van: ‘Dit is het, punt. Maar je hoeft me niet te geloven, onderzoek het gerust voor jezelf.’
K had geen succes, mogelijk hield hij toch de zoeker op een te grote afstand en mochten ze meedenken. Als je een leer aanbiedt, moet je juist blijkbaar mensen niet op een te grote afstand houden en zorgen dat ze bij de les blijven en dat meedenken meer relativeren. Zoals zen zegt: ‘De Waarheid is niet het probleem maar onze mening erover.’
K vond dat de leraar en de leerling elkaar gevangen kunnen houden. Zoals Sheela en Osho dat deden met elkaar in Oregon, Amerika! Dat werd een hele pijnlijke situatie met elkaar en de commune. Maar ook K kende conflict binnen zijn eigen cirkel van vrienden en medewerkers. En ook de Boeddha was hier niet vrij van. Het bekendste verhaal is natuurlijk dat van Judas, die Jezus verraadde met een kus aan de Romeinen, zodat ze wisten wie hij was en hem zo gevangen konden nemen!
Het is waar dat leraren en guru’s uit kunnen zijn op geld, macht en seks. Dat relaties heel gauw ontaarden of kunnen ontaarden. Maar daarom hoef je nog niet het kind met het badwater weg te gooien. Zeker niet, wanneer de Waarheid het doel is!
Je groeit met elkaar of uit elkaar, zeg ik maar. Iemand anders kan een stapje verder zijn dan jezelf en daar kun je je voordeel meedoen, lijkt mij! 😉

buddha-1053130_640

Afbeelding van Dean Moriarty via Pixabay

Jezus, Yeshua, Christus, Zoon van God, Mensenzoon, Godmens, Logos,…

Niet de kerk was goed voor de mensheid maar zij die in hun hart veranderden. Want de wereld is immers een afspiegeling van ons binnenste. Wees een Christus en geen christen!
Niet dat ik tegen de kerk ben, beslist niet maar ik ben er ook beslist geen volgeling van.
De kerk heb ik vooral leren kennen als een instelling met goede doelen!
Ik zal je laten zien door een tekst uit het Nieuwe Testament, dat je twee soorten van volgelingen hebt:
‘Het gebeurde, toen zij onderweg waren, dat Hij in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Martha was, ontving Hem in haar huis.
En zij had een zuster die Maria heette, die ook aan de voeten van Jezus zat en naar Zijn woord luisterde.
Maar Martha was druk bezig met bedienen. Nadat zij erbij was komen staan, zei zij: Heere, trekt U het Zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt.
Jezus antwoordde en zei tegen haar: Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen.
Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat niet van haar zal worden afgenomen.’ – Lukas 10:38-42.
Hebben we liefde voor het organiseren van de Waarheid of liefde voor de Waarheid zelf?

man-343674_640

Image by amurca from Pixabay