Verlichting

Verlichting dient geen object van ons verlangen te zijn.
‘Ik wil verlicht zijn.’ Is niet het verhaal!
Want je kunt het als ego niet tot bezit maken.
Je kunt verlichting niet bezitten, zoals je een auto of fiets bezit.
De mens verlangt naar van alles.
Je kunt gelukkig zijn.
En geluk zelf kun je niet zoeken.
Geluk is simpelweg aanwezig bij de afwezigheid van angst en haat in je leven. De afwezigheid van jaloezie en afgunst. De afwezigheid van verdriet en innerlijke pijn. En dergelijke!
Door naar jezelf te kijken, breng je licht in de zaak.
Observatie, liefdevol gewaarzijn maakt einde aan verdriet en angst in je leven. En dat gewaarzijn is altijd nu. Daarom kun je niet gelukkig worden maar enkel gelukkig zijn!

sunrise-3533173_640

Afbeelding van S. Hermann & F. Richter via Pixabay

 

Weten dat je niet weet

Beweren dat je het weet maakt van verlichting iets goedkoops.
Dan wordt het woord belangrijker dan de zaak, lijkt mij.
Mensen trekken graag conclusies aangaande hun inzichten en ervaringen.
‘Ik ben verlicht!’…
Maar ben je ook echt gelukkig als je zegt, beweert verlicht te zijn? Kom dan niet met het flauwe excuus dat dat er niet toe doet. Ik kan me niet voorstellen dat je de claim van verlichting belangrijker vindt dan gelukkig zijn.
Sommige mensen bezitten ook graag van alles, zonder er dan ook echt van te genieten. Zo kan het zijn, dat iemand  op een bankje in een park er meer van geniet, dan jij die de bezitter van dat park is.
Sommige mensen bezitten een bijzonder denken en denken zichzelf verlicht. Weten met hun denken voor 100% de filosofie van non-dualiteit (of wat dan ook!) te beheersen. Maar nogmaals rijst dan bij mij de vraag: Ben je gelukkig?

books-1841116_640

Afbeelding van Pexels via Pixabay

‘Ben je verlicht?’

Domme vraag, vind ikzelf.
Zo kan een park bezitter nimmer op een bankje in het zonnetje zitten.
Je kunt vrouw en kinderen hebben en er nimmer tijd voor vrijmaken.
Sommige mensen lijken prat te gaan op: ‘Ik ben verlicht.’
Ik weet (ervaar) dat ik gelukkig ben maar ben ik ook verlicht?
Mijn denken wil nu weten of dat ik morgen ook gelukkig zal zijn en overmorgen en over-overmorgen etc..
Het denken wil claimen, iets tot zijn bezit verklaren. Het ego dat zegt een park te bezitten!
Ik bezit dan geen park maar ik kan er toch echt van genieten, heerlijk zo’n zonnetje!…

bridge-53769_640

Afbeelding van JamesDeMers via Pixabay