Faalde Krishnamurti? (10)

Zowel de Boeddha als de Christus vroegen mensen:  de zoekers, volgers… alles achter zich te laten. Familie, bezittingen en dergelijke. Zodat er gehele toewijding kon zijn. De Waarheid dient bovenal lief te worden gehad en dan mag er niets tussen staan, nietwaar?
Jiddu Krishnamurti was wat minder extreem maar geloofde ook in de passie voor de Waarheid. Hij had dan geen volgelingen maar er waren wel eens mensen die graag een tijdje met hem mee wilde  reizen.  Ook zei hij: Wat zou je doen, als je hoorde, dat ergens, daar een/of de Boeddha was. Zou je dan er niet meteen naar toe willen gaan? Op die manier vergeleek hij dus zichzelf met de Boeddha. Soms vroegen mensen of dat ie was wat hij leerde. Hij onderscheidde zichzelf niet van wat hij bracht!…
In Nederland en elders gingen de nodige mensen van de ene dag op de andere dag naar Poona, waar de Bhagwan (later ‘Osho’) zat. Dat heeft menige relatie hier ontwricht!… Mensen werden verliefd op zijn uitstraling, via de foto’s, of voelden zich aangetrokken door alle verhalen over sex, nietwaar?…
Bij Krishnamurti was er geen ashram, wat hij omschreef als concentratiekampen met een geestelijk dictator.
Je kon zijn – K’s – lezingen volgen in grote tenten of grote zalen. Of je kon hem persoonlijk ontmoeten voor een gesprek of binnen een groep met hem samen denken, discussiëren!… Naast al zijn boeken en dvd’s!
Een tijdje is K zelf een toegewijde, leerling, geweest van de theosofische meesters. Vooral ging zijn hart uit naar de Boeddha. Alle theosofen zijn eigenlijk ‘boeddhisten’. Van Jezus moesten ze weinig tot niets hebben!…
Tijdens zijn leven heeft K diverse keren overwogen, geheel afstand van alles te doen en rond te trekken in India als een sannyasin. Maar daar zag hij toch vanaf, vanwege het geloof dat ie met zijn werk toch meer zou kunnen bereiken!…
Hoe dan ook: hij wenste niet als een autoriteit te worden gezien en wilde geen volgelingen om zich heen maar… de werkelijkheid was natuurlijk anders: hij is wel degelijk een autoriteit geweest en verder geworden voor veel zoekers. Die hem in alles gelijk geven en daarom op die manier volgers zijn.
Ook de Boeddha wilde niet aanbeden worden maar dat wordt ie wel!
K beloofde je door zijn leringen, dat je geheel vrij zou kunnen worden. Als je ze maar echt serieus en met volledige aandacht praktiseerde. Ongelooflijk veel mensen gaven  K en zijn boodschap van bevrijding aandacht maar er kwam niemand tijdens zijn leven naar voren als de nieuwe Krishnamurti (zogezegd).
Dat is droevig en getuigt niet dat hij de volmaakte wereldleraar was, in mijn ogen! …Kijk, was hij slechts een Johannes de Doper, dan was hij zeer geslaagd geweest met al die aandacht, zelfs tot op heden! Maar hij was ‘de meester’ zelf, nietwaar?
Als we niet aan zijn werk kunnen twijfelen, zullen we enkel toehoorders blijven van zijn boodschap!

light-1097599_640

Afbeelding van Devanath via Pixabay

Waarom Krishnamurti in mijn ogen faalde (5)

Weet je trouwens wat zijn naam betekent?
Belichaming van God.
Krishna als symbool van het Zelf (zie Bhagavad Gita).
En murti is Sanskriet en betekent belichaming.
Er waren vele tekenen in zijn leven die erop wezen dat hij voorbestemd was!
Dat zie je ook terug bij Gautama Boeddha en Jezus van Nazareth.
Grote leraren werpen hun schaduwen vooruit. ‘Het stond in de sterren.’
Dat is dan ook een manier om naar jezelf te kijken als zoeker en/of leraar: getuigt het leven van mij of enkel mijn denken en het geloof van de volgelingen?
Heel zijn leven bleef Jiddu met andere mensen ook hierover praten. Want er was altijd wel iemand die iets had ontdekt over zijn – K’s – aanwezigheid in de wereld.
Je ziet het ook terug bijvoorbeeld bij Da Free John, die geloofde met zijn volgelingen dat hij de Kalki Avatar was, of zoiets!
Ik denk zelf dat Jezus op die manier het meest omschreven is. Hij wordt zelfs genoemd in de Koran, als de Messias!…
Swami Prabhupada de vertaler van de Bhagavad-gita zoals ze is, en oprichter van de Hare Krishna zei: dat je als goddelijke leraar dient aangekondigd te zijn in de heilige boeken.
Christenen over de hele wereld bestuderen het Oude Testament om daar aanwijzingen te bespreken, die er volgens hen op wijzen, dat hun meester de Messias (Christus) is!…
Joden, die niet geloven in Jezus als de Messias, wachten nog steeds op hun verlosser!…
Fascinerend onderwerp, nietwaar?
Ook Sathya Sai Baba beweerde van zichzelf dat tijdens zijn leven overal liefde zou zijn maar toen hij van ons heenging was er alles behalve dat: ‘overal!’
Zo hing er een enorme verwachting rondom Jiddu Krishnamurti, toen hij werd ontdekt door vooraanstaande theosofen. Deze poppenkast, zogezegd, werd K na een tijdje beu. Zeker toen zijn zeer geliefde broer stierf, terwijl een esoterische meester aan K had beloofd, dat ie zou blijven leven, toen ie ernstig ziek was.
K begon toen vanaf dat moment echt aan alles te twijfelen! En later zei hij dan ook, dat twijfel bij religieus onderzoek hoorde!
Ook… kijk naar jezelf, observeer jezelf, kritisch!
Hij beweerde dat keuzeloos gewaarzijn instaat was af te rekenen met van alles: pijn, verlangen, verdriet, jaloezie,… Maar niemand lijkt hem daarin echt begrepen te hebben. Wel in theorie maar niet feitelijk. Dat men zelf getransformeerd is.
In theorie zijn zijn leringen herhaald en herkauwd, worden ze geweldig gevonden! Maar…! Precies en daar gaat het bij mij om. ‘Verandering is dringende noodzaak,’ zei K.
Wat missen K’s leringen? Want de leringen van (bijvoorbeeld) de Boeddha mistte niet hun werk in zijn tijd, als de ontwaakte leraar! Tijdens het leven van Boeddha ontwaakte mensen om hem heen.  K zei alleen maar bij het einde van zijn leven, dat niemand volledig getransformeerd was.

astrology-4541008_640

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Jezus, Yeshua, Christus, Zoon van God, Mensenzoon, Godmens, Logos,…

Niet de kerk was goed voor de mensheid maar zij die in hun hart veranderden. Want de wereld is immers een afspiegeling van ons binnenste. Wees een Christus en geen christen!
Niet dat ik tegen de kerk ben, beslist niet maar ik ben er ook beslist geen volgeling van.
De kerk heb ik vooral leren kennen als een instelling met goede doelen!
Ik zal je laten zien door een tekst uit het Nieuwe Testament, dat je twee soorten van volgelingen hebt:
‘Het gebeurde, toen zij onderweg waren, dat Hij in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Martha was, ontving Hem in haar huis.
En zij had een zuster die Maria heette, die ook aan de voeten van Jezus zat en naar Zijn woord luisterde.
Maar Martha was druk bezig met bedienen. Nadat zij erbij was komen staan, zei zij: Heere, trekt U het Zich niet aan dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg toch tegen haar dat zij mij helpt.
Jezus antwoordde en zei tegen haar: Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen.
Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat niet van haar zal worden afgenomen.’ – Lukas 10:38-42.
Hebben we liefde voor het organiseren van de Waarheid of liefde voor de Waarheid zelf?

man-343674_640

Image by amurca from Pixabay

Struikelen over Guru’s

Je hebt er zoveel, zelfs je arts die beweert gelijk te hebben, en je moeder, en je werkgever, en je godsdienstleraar, en Osho en Krishnamurti, Jezus en Boeddha,…
En jijzelf natuurlijk, hier op het web!
En wie zal er echt gelijk hebben? ‘Ik’?
Het zogenaamde ik, in ieder geval niet.
Het ik bouwt zijn koninkrijk op redelijkheid, logica, voorspelbaarheid, en dergelijke.
Liefde echter, dat geen begin en einde heeft, onbegrensd is, is direct. En volkomen onlogisch, nietwaar? Want waarom zal jij iemand liefhebben die verschrikkelijke dingen heeft gedaan? Zoekt het ik niet immers naar oorzaak en gevolg?…
Liefde doet ons tijdloos zijn.
Boeddha en Jezus zeiden hetzelfde erover: haat nimmer verdwijnt door haat. Ja, dat kun je dan gaan beredeneren maar begrijp je het dan ook echt? Zij spraken over liefde namelijk vanuit liefde. Liefde was voor hen geen bepaalde redenatie!
Boeddha zei, dat er geen ik bestond, in werkelijkheid. En Jezus sprak erover op zijn manier: Niet mijn wil maar Gods wil geschiede.
Het ik zal gelijk willen hebben, koste wat het kost, er zelfs voor willen doden in naam van God. Ken je dat gevoel, dat innerlijke geweld, naar andersdenkenden?
Christus en de Boeddha – hier als voorbeeld – echter niet. Christus keerde zijn andere wang toe. En Boeddha riep nimmer op tot geweld, al probeerde mensen hem te vermoorden. Hun volgelingen, vergiftigt door het ego (ik), helaas wel!
Hoe komt dat, dat – vele – volgelingen het tegenovergestelde gaan doen?
Daarom zei Paulus (volgeling van Jezus) dan ook, dat liefde het belangrijkste is: belangrijker dan wonderen, belangrijker dan offers, belangrijker dan kennis,… Hij had de liefde van zijn Heer gezien, ervaren. Al was het door een visioen, want hij was de enige apostel die Jezus niet in het vlees had ontmoet. Maar ook Johannes, Petrus en Jakobus die Jezus wel persoonlijk hadden gekend, vertelden over de liefde. Want hij die zijn broeder haat en beweert God te kennen, is een leugenaar, zeiden ze.
Kun je liefde leren kennen door kennis, een cursus, of wetenschap?…
Volgens mij is liefde niet van deze wereld en kan het denken er geen vat op krijgen.
portrait-3113651_640
Afbeelding van Deflyne Coppens via Pixabay