Boeddhisme is flut maar de Boeddha niet

Ze zeggen wel: ‘Ontmoet je een boeddha, dood hem dan.’
Maar volgens mij moet die tekst anders.
Natuurlijk moet je je niet hechten aan een boeddha buiten je. Maar heeft de Boeddha van vijfentwintighonderd jaar geleden daar zelf niet voor gezorgd, des tijds dan?
Wees geen boeddhist, zou ik zeggen. Wees geen volgeling van een godsdienst, een bepaalde tempel en macht (hiërarchie).
Richt je op de Boeddha, zijn leer en de gemeenschap van zoekers maar niet op die gemeenschap zelf.
Sommige mensen, zoekers, organiseren liever dan de Waarheid zelf te kennen.
Wees een boeddha, liever dan een boeddhist!

thailand-453393_640

Naga

‘De term naga of mahanaga (‘grote draak’) wordt vaak ook gebruikt als een synoniem voor de Boeddha of voor een wijze (verlichte) die niet langer gevangen zit in het rad van geboorte en dood.’
– Lexicon Boeddhisme, Asoka.

At de Boeddha vlees?

Ja, maar hij was dan ook echt een bedelmonnik; hij deed geen boodschappen en kookte niet! Hij at wat de pot schafte, nietwaar?…
MAAR… toch at hij niet altijd vlees, ook al werd het hem voorgezet!
Vanwege deze leefregel:
‘… onder drie omstandigheden mag vlees niet worden gegeten: als gezien, gehoord of verondersteld wordt dat een levend wezen bewust geslacht is voor de monnik…’
– (MN 55).
Als hij getuige was dat het dier net geslacht werd, ook al was het niet voor hem gedaan maar hij had het wel gehoord en/of gezien. Heel psychologisch, nietwaar?
Hij vond dat je alle levende wezens moest respecteren.
En een dier speciaal voor hem slachten kon helemaal niet!

animal-1851495_640

Afbeelding van Pexels via Pixabay

Wat ontbrak precies aan K’s boodschap? (1)

Als Gautama de Boeddha (circa 500 voor Chr.) tijdens zijn leven zo’n zestig verlichten na liet en Jiddu Krishnamurti (vorige eeuw) geen een, dan heb je alle reden in mijn ogen eens grondig te twijfelen aan jezelf, als je beweert K te begrijpen, met hem in alles eens te zijn!
Wat ging er mis tussen K en zijn luisteraars in die zestig jaar van zijn boodschap?

Na, een ervaring van keuzeloos gewaarzijn (de kern-boodschap van K), kun je heel makkelijk tegen jezelf zeggen, dat je Het begrepen hebt. Maar is dat dan ook zo?
Want als keuzeloos gewaarzijn vervolgens niet jouw leven domineert in de praktijk is het niet meer dan weer een idee geworden. Een bepaalde zelfkennis maar geen praktijk. Geen hier en nu Zijn.
Volgens K zal dat gewaarzijn einde maken aan jaloezie, haat, angst, hebzucht, verdriet in je leven. Dus kun je misschien zeggen, Het ook ervaren te hebben maar hoe zit het dan thans met je verdriet, angst, e.d.? Worstel je daar dan nog steeds mee?
Ruiken aan keuzeloos gewaarzijn is namelijk niet hetzelfde, als de volledige verandering daarvan te zien in je leven, lijkt me!
Goed, na zo’n ervaring zijn heel veel mensen toch in hun hoofdje weer beland en dachten (denken) ze alleen maar K echt begrepen te hebben. Want anders had hij wel tijdens zijn leven, erkend echt begrepen te zijn en dat deed hij niet!…

Mijn advies: Om die valkuil van dat denken… te voorkomen, behoor je steeds weer terug te gaan naar het moment: voelen wat je voelt, zien wat je ziet, horen wat je hoort, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft. Deze ervaringen hoef je dan niet te gaan zoeken of op te roepen, deze zijn er en vragen om volledig onderkend te worden in de praktijk (en niet vanuit je hoofd: zeggen dat je weet dat je proeft e.d.). Zoals K al vaak zei: de waarnemer is het waargenomene. Je bent dan dat proeven!
Door zintuigelijk volledig aanwezig te zijn, wordt daarbij het gewaarzijn, zeg maar, bevrijd. Je raakt er weer vanuit de praktijk mee vertrouwd en niet vanuit je hoofd.
Zo zal gewaarzijn steeds meer levend voor je worden. En dan kan er een moment komen dat je echt die stap er naar maakt. Zoals K zei: De eerste stap is dan tevens de laatste stap. Maar heel veel mensen DENKEN die stap namelijk al te hebben gemaakt maar in de praktijk blijkt, dat ze nog steeds worstelen met hun angsten, verdriet, haat, verlangens, e.d., nietwaar?
Dus in andere woorden: ga terug naar af: je lichaam, lichamelijk aanwezig ZIJN! Ja, ook al ben je niet het lichaam. Maar de geest holt gauw zijn eigen verbeelding achterna en daar kom je niet zomaar uit, door daar weer verder aan te denken. Als denken het probleem is binnen keuzeloos gewaarzijn, kan dat denken daar zelf geen oplossing aan geven.
K echter besprak wel kritisch het denken, als probleem. Zei ook dat het gezond was voor het brein dagelijks twee uur te wandelen. Maar verder leek hij niet te komen met zijn luisteraars!
Terwijl de Boeddha zijn luisteraars oefeningen gaf te doen! En K zei vaak dat hij hetzelfde leerde of zei als Gautama de Boeddha.

puzzle-1261138_640

Afbeelding van annca via Pixabay

Faalde Krishnamurti? (10)

Zowel de Boeddha als de Christus vroegen mensen:  de zoekers, volgers… alles achter zich te laten. Familie, bezittingen en dergelijke. Zodat er gehele toewijding kon zijn. De Waarheid dient bovenal lief te worden gehad en dan mag er niets tussen staan, nietwaar?
Jiddu Krishnamurti was wat minder extreem maar geloofde ook in de passie voor de Waarheid. Hij had dan geen volgelingen maar er waren wel eens mensen die graag een tijdje met hem mee wilde  reizen.  Ook zei hij: Wat zou je doen, als je hoorde, dat ergens, daar een/of de Boeddha was. Zou je dan er niet meteen naar toe willen gaan? Op die manier vergeleek hij dus zichzelf met de Boeddha. Soms vroegen mensen of dat ie was wat hij leerde. Hij onderscheidde zichzelf niet van wat hij bracht!…
In Nederland en elders gingen de nodige mensen van de ene dag op de andere dag naar Poona, waar de Bhagwan (later ‘Osho’) zat. Dat heeft menige relatie hier ontwricht!… Mensen werden verliefd op zijn uitstraling, via de foto’s, of voelden zich aangetrokken door alle verhalen over sex, nietwaar?…
Bij Krishnamurti was er geen ashram, wat hij omschreef als concentratiekampen met een geestelijk dictator.
Je kon zijn – K’s – lezingen volgen in grote tenten of grote zalen. Of je kon hem persoonlijk ontmoeten voor een gesprek of binnen een groep met hem samen denken, discussiëren!… Naast al zijn boeken en dvd’s!
Een tijdje is K zelf een toegewijde, leerling, geweest van de theosofische meesters. Vooral ging zijn hart uit naar de Boeddha. Alle theosofen zijn eigenlijk ‘boeddhisten’. Van Jezus moesten ze weinig tot niets hebben!…
Tijdens zijn leven heeft K diverse keren overwogen, geheel afstand van alles te doen en rond te trekken in India als een sannyasin. Maar daar zag hij toch vanaf, vanwege het geloof dat ie met zijn werk toch meer zou kunnen bereiken!…
Hoe dan ook: hij wenste niet als een autoriteit te worden gezien en wilde geen volgelingen om zich heen maar… de werkelijkheid was natuurlijk anders: hij is wel degelijk een autoriteit geweest en verder geworden voor veel zoekers. Die hem in alles gelijk geven en daarom op die manier volgers zijn.
Ook de Boeddha wilde niet aanbeden worden maar dat wordt ie wel!
K beloofde je door zijn leringen, dat je geheel vrij zou kunnen worden. Als je ze maar echt serieus en met volledige aandacht praktiseerde. Ongelooflijk veel mensen gaven  K en zijn boodschap van bevrijding aandacht maar er kwam niemand tijdens zijn leven naar voren als de nieuwe Krishnamurti (zogezegd).
Dat is droevig en getuigt niet dat hij de volmaakte wereldleraar was, in mijn ogen! …Kijk, was hij slechts een Johannes de Doper, dan was hij zeer geslaagd geweest met al die aandacht, zelfs tot op heden! Maar hij was ‘de meester’ zelf, nietwaar?
Als we niet aan zijn werk kunnen twijfelen, zullen we enkel toehoorders blijven van zijn boodschap!

light-1097599_640

Afbeelding van Devanath via Pixabay

Faalde Jiddu Krishnamurti? (9)

Krishnamurti (1895 – 1986) voelde zich verwant met de Boeddha, die zo’n vijfentwintighonderd jaar geleden moet hebben geleefd. Ook verscheen deze Boeddha aan hem, op jonge en oudere leeftijd. Deze spontane verschijningen omschreef K als objectief en niet als gevolg van een verlangen naar ervaringen, en geen een of andere projectie van de geest.
Net als de Boeddha wees K geen opvolger aan, moe(s)ten de leringen voor zichzelf spreken. Er was geen verschil tussen de leringen en de spreker!
Mensen geven heel hoog op, wat K betreft. Maar de Boeddha had wel volgelingen, en wel een gemeenschap van monniken om zich heen. Ook bood hij oefeningen aan. Zodat de zoeker eerder de verlichting zou bereiken.
Hier volgt een tekst uit het boek, Aldus sprak de Boeddha, gebaseerd op de Pali-canon:
“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’” (Bron: Uitgeverij Asoka.)
Hij sprak deze woorden tegen de vijf monniken, de eersten die hem begonnen te volgen!
Ook het doel van K was mensen onvoorwaardelijk vrij te maken. Maar er bestaan nergens overtuigende aanwijzingen dat dat hem ook is gelukt.
K zei over de verlichten omtrent de Boeddha, dat zij niet de Boeddha overleefden. Inderdaad werd Boeddha behoorlijk oud, zo’n 80 jaar. Hij bracht 45 jaar zijn boodschap! K werd 90 jaar en bracht zo’n 60 jaar zijn boodschap.
Waarom kwamen mensen niet tot de verlichting om hem heen. Was zijn boodschap van geen leerlingen willen hebben, toch te extreem?

buddhism-462358_640

Afbeelding van Honey Kochphon Onshawee via Pixabay