Tagarchief: Boeddha

At de Boeddha vlees?

Ja, maar hij was dan ook echt een bedelmonnik; hij deed geen boodschappen en kookte niet! Hij at wat de pot schafte, nietwaar?…
MAAR… toch at hij niet altijd vlees, ook al werd het hem voorgezet!
Vanwege deze leefregel:
‘… onder drie omstandigheden mag vlees niet worden gegeten: als gezien, gehoord of verondersteld wordt dat een levend wezen bewust geslacht is voor de monnik…’
– (MN 55).
Als hij getuige was dat het dier net geslacht werd, ook al was het niet voor hem gedaan maar hij had het wel gehoord en/of gezien. Heel psychologisch, nietwaar?
Hij vond dat je alle levende wezens moest respecteren.
En een dier speciaal voor hem slachten kon helemaal niet!

animal-1851495_640

Afbeelding van Pexels via Pixabay

Wat ontbrak precies aan K’s boodschap? (1)

Als Gautama de Boeddha (circa 500 voor Chr.) tijdens zijn leven zo’n zestig verlichten na liet en Jiddu Krishnamurti (vorige eeuw) geen een, dan heb je alle reden in mijn ogen eens grondig te twijfelen aan jezelf, als je beweert K te begrijpen, met hem in alles eens te zijn!
Wat ging er mis tussen K en zijn luisteraars in die zestig jaar van zijn boodschap?

Na, een ervaring van keuzeloos gewaarzijn (de kern-boodschap van K), kun je heel makkelijk tegen jezelf zeggen, dat je Het begrepen hebt. Maar is dat dan ook zo?
Want als keuzeloos gewaarzijn vervolgens niet jouw leven domineert in de praktijk is het niet meer dan weer een idee geworden. Een bepaalde zelfkennis maar geen praktijk. Geen hier en nu Zijn.
Volgens K zal dat gewaarzijn einde maken aan jaloezie, haat, angst, hebzucht, verdriet in je leven. Dus kun je misschien zeggen, Het ook ervaren te hebben maar hoe zit het dan thans met je verdriet, angst, e.d.? Worstel je daar dan nog steeds mee?
Ruiken aan keuzeloos gewaarzijn is namelijk niet hetzelfde, als de volledige verandering daarvan te zien in je leven, lijkt me!
Goed, na zo’n ervaring zijn heel veel mensen toch in hun hoofdje weer beland en dachten (denken) ze alleen maar K echt begrepen te hebben. Want anders had hij wel tijdens zijn leven, erkend echt begrepen te zijn en dat deed hij niet!…

Mijn advies: Om die valkuil van dat denken… te voorkomen, behoor je steeds weer terug te gaan naar het moment: voelen wat je voelt, zien wat je ziet, horen wat je hoort, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft. Deze ervaringen hoef je dan niet te gaan zoeken of op te roepen, deze zijn er en vragen om volledig onderkend te worden in de praktijk (en niet vanuit je hoofd: zeggen dat je weet dat je proeft e.d.). Zoals K al vaak zei: de waarnemer is het waargenomene. Je bent dan dat proeven!
Door zintuigelijk volledig aanwezig te zijn, wordt daarbij het gewaarzijn, zeg maar, bevrijd. Je raakt er weer vanuit de praktijk mee vertrouwd en niet vanuit je hoofd.
Zo zal gewaarzijn steeds meer levend voor je worden. En dan kan er een moment komen dat je echt die stap er naar maakt. Zoals K zei: De eerste stap is dan tevens de laatste stap. Maar heel veel mensen DENKEN die stap namelijk al te hebben gemaakt maar in de praktijk blijkt, dat ze nog steeds worstelen met hun angsten, verdriet, haat, verlangens, e.d., nietwaar?
Dus in andere woorden: ga terug naar af: je lichaam, lichamelijk aanwezig ZIJN! Ja, ook al ben je niet het lichaam. Maar de geest holt gauw zijn eigen verbeelding achterna en daar kom je niet zomaar uit, door daar weer verder aan te denken. Als denken het probleem is binnen keuzeloos gewaarzijn, kan dat denken daar zelf geen oplossing aan geven.
K echter besprak wel kritisch het denken, als probleem. Zei ook dat het gezond was voor het brein dagelijks twee uur te wandelen. Maar verder leek hij niet te komen met zijn luisteraars!
Terwijl de Boeddha zijn luisteraars oefeningen gaf te doen! En K zei vaak dat hij hetzelfde leerde of zei als Gautama de Boeddha.

puzzle-1261138_640

Afbeelding van annca via Pixabay

Faalde Krishnamurti? (10)

Zowel de Boeddha als de Christus vroegen mensen:  de zoekers, volgers… alles achter zich te laten. Familie, bezittingen en dergelijke. Zodat er gehele toewijding kon zijn. De Waarheid dient bovenal lief te worden gehad en dan mag er niets tussen staan, nietwaar?
Jiddu Krishnamurti was wat minder extreem maar geloofde ook in de passie voor de Waarheid. Hij had dan geen volgelingen maar er waren wel eens mensen die graag een tijdje met hem mee wilde  reizen.  Ook zei hij: Wat zou je doen, als je hoorde, dat ergens, daar een/of de Boeddha was. Zou je dan er niet meteen naar toe willen gaan? Op die manier vergeleek hij dus zichzelf met de Boeddha. Soms vroegen mensen of dat ie was wat hij leerde. Hij onderscheidde zichzelf niet van wat hij bracht!…
In Nederland en elders gingen de nodige mensen van de ene dag op de andere dag naar Poona, waar de Bhagwan (later ‘Osho’) zat. Dat heeft menige relatie hier ontwricht!… Mensen werden verliefd op zijn uitstraling, via de foto’s, of voelden zich aangetrokken door alle verhalen over sex, nietwaar?…
Bij Krishnamurti was er geen ashram, wat hij omschreef als concentratiekampen met een geestelijk dictator.
Je kon zijn – K’s – lezingen volgen in grote tenten of grote zalen. Of je kon hem persoonlijk ontmoeten voor een gesprek of binnen een groep met hem samen denken, discussiëren!… Naast al zijn boeken en dvd’s!
Een tijdje is K zelf een toegewijde, leerling, geweest van de theosofische meesters. Vooral ging zijn hart uit naar de Boeddha. Alle theosofen zijn eigenlijk ‘boeddhisten’. Van Jezus moesten ze weinig tot niets hebben!…
Tijdens zijn leven heeft K diverse keren overwogen, geheel afstand van alles te doen en rond te trekken in India als een sannyasin. Maar daar zag hij toch vanaf, vanwege het geloof dat ie met zijn werk toch meer zou kunnen bereiken!…
Hoe dan ook: hij wenste niet als een autoriteit te worden gezien en wilde geen volgelingen om zich heen maar… de werkelijkheid was natuurlijk anders: hij is wel degelijk een autoriteit geweest en verder geworden voor veel zoekers. Die hem in alles gelijk geven en daarom op die manier volgers zijn.
Ook de Boeddha wilde niet aanbeden worden maar dat wordt ie wel!
K beloofde je door zijn leringen, dat je geheel vrij zou kunnen worden. Als je ze maar echt serieus en met volledige aandacht praktiseerde. Ongelooflijk veel mensen gaven  K en zijn boodschap van bevrijding aandacht maar er kwam niemand tijdens zijn leven naar voren als de nieuwe Krishnamurti (zogezegd).
Dat is droevig en getuigt niet dat hij de volmaakte wereldleraar was, in mijn ogen! …Kijk, was hij slechts een Johannes de Doper, dan was hij zeer geslaagd geweest met al die aandacht, zelfs tot op heden! Maar hij was ‘de meester’ zelf, nietwaar?
Als we niet aan zijn werk kunnen twijfelen, zullen we enkel toehoorders blijven van zijn boodschap!

light-1097599_640

Afbeelding van Devanath via Pixabay

Faalde Jiddu Krishnamurti? (9)

Krishnamurti (1895 – 1986) voelde zich verwant met de Boeddha, die zo’n vijfentwintighonderd jaar geleden moet hebben geleefd. Ook verscheen deze Boeddha aan hem, op jonge en oudere leeftijd. Deze spontane verschijningen omschreef K als objectief en niet als gevolg van een verlangen naar ervaringen, en geen een of andere projectie van de geest.
Net als de Boeddha wees K geen opvolger aan, moe(s)ten de leringen voor zichzelf spreken. Er was geen verschil tussen de leringen en de spreker!
Mensen geven heel hoog op, wat K betreft. Maar de Boeddha had wel volgelingen, en wel een gemeenschap van monniken om zich heen. Ook bood hij oefeningen aan. Zodat de zoeker eerder de verlichting zou bereiken.
Hier volgt een tekst uit het boek, Aldus sprak de Boeddha, gebaseerd op de Pali-canon:
“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’” (Bron: Uitgeverij Asoka.)
Hij sprak deze woorden tegen de vijf monniken, de eersten die hem begonnen te volgen!
Ook het doel van K was mensen onvoorwaardelijk vrij te maken. Maar er bestaan nergens overtuigende aanwijzingen dat dat hem ook is gelukt.
K zei over de verlichten omtrent de Boeddha, dat zij niet de Boeddha overleefden. Inderdaad werd Boeddha behoorlijk oud, zo’n 80 jaar. Hij bracht 45 jaar zijn boodschap! K werd 90 jaar en bracht zo’n 60 jaar zijn boodschap.
Waarom kwamen mensen niet tot de verlichting om hem heen. Was zijn boodschap van geen leerlingen willen hebben, toch te extreem?

buddhism-462358_640

Afbeelding van Honey Kochphon Onshawee via Pixabay

De vijf verlichten!

“‘Monniken, de Voleindigde is een heilige, een volledig ontwaakte. Leent mij jullie oor. Het doodloze is gevonden! Ik zal jullie onderrichten, ik zal jullie de Dhamma onderwijzen. Als jullie zo oefenen als ik jullie onderricht, zullen jullie al na korte tijd dat onovertroffen einddoel van het heilige leven, waarvoor zonen van goede familie terecht de thuisloosheid intrekken, al in dit leven door eigen inzicht realisatie blijvend bereiken.’
Ik (Boeddha, red.) was in staat de monniken van de groep van vijf te overtuigen.”

(Bron: ALDUS SPRAK DE BOEDDHA. Bloemlezing uit de Pali-Canon.
Jan de Breet & Rob Janssen. Uitgeverij Asoka, Rotterdam, 2007.)

monk-458491_640

Afbeelding van Honey Kochphon Onshawee via Pixabay

Faalde Krishnamurt? (8)

Hij verwierp guru’s!
Hij wilde geen autoriteit zijn met volgelingen!
Maar eindigde zonder verlichte mensen om hem heen!

‘Etymologisch komt “goeroe” uit het Sanskriet. Het betekent “zwaar” en illustreert hoe de positie van een leraar in de conservatieve brahmaanse traditie wordt opgevat. Een successie van goeroes en leerlingen heet parampara. Tibetanen vertaalden goeroe met lama, wat “onovertroffen” betekent.’ – Bron: WikipediA.
Jan Foudraine besteedde er een boek aan: Meester, Antimeester. Een boek waar het vooral ging over Bhagwan (zijn meester) en zijn ontmoeting met Jiddu Krishnamurti.
K zag wel dat er iets gebeurd was bij Jan Foudraine (heette ook Swami Deva Amrito). Amrito was volkomen verliefd op zijn meester Bhagwan (werd later: Osho). Hij was geraakt tot diep in zijn hart! Maar achteraf, na zijn ontmoeting met K, moet K tegen iemand anders hebben gezegd: ‘Nu moet ie alleen nog zijn meester loslaten!’…
Ik vraag me af wat ie tegen Petrus (voorheen Simon) had gezegd, K? De visser die Jezus begon te volgen!…
‘En toen Hij bij de zee van Galilea wandelde, zag Hij Simon en Andreas, zijn broer, het net in de zee werpen, want zij waren vissers.
En Jezus zei tegen hen: Kom achter Mij aan, en Ik zal maken dat u vissers van mensen wordt.
En zij lieten meteen hun netten achter en volgden Hem.’
– Bron: Markus 1:16-18.
Ook de Boeddha zond zijn monniken op weg!
Om boeddhist te worden, moe(s)t je de drie juwelen accepteren: Ik neem toevlucht tot Boeddha. Ik neem toevlucht tot Dharma. Ik neem toevlucht tot Sangha.
Je zou dit zo naar Jezus kunnen vertalen, als: Ik neem mijn toevlucht tot Jezus, het evangelie en de gemeente.
Maar… zoiets bracht Jiddu Krishnamurti niet!
Toch wilde Boeddha niet op basis van geloof of autoriteit gevolgd worden maar wel op basis van vertrouwen en onderzoek. Zijn volgelingen moesten zijn leer onderzoeken op waarheid: of dat het werkte voor hen.
K stond niemand toe een leerling van hem te worden. Er was dus geen gemeenschap van gelovigen/toegewijden om hem heen! Toch was hij niet alleen!…
K wilde dat mensen met hem samen nadachten. Boeddha bood gewoon zijn leer aan! Zo van: ‘Dit is het, punt. Maar je hoeft me niet te geloven, onderzoek het gerust voor jezelf.’
K had geen succes, mogelijk hield hij toch de zoeker op een te grote afstand en mochten ze meedenken. Als je een leer aanbiedt, moet je juist blijkbaar mensen niet op een te grote afstand houden en zorgen dat ze bij de les blijven en dat meedenken meer relativeren. Zoals zen zegt: ‘De Waarheid is niet het probleem maar onze mening erover.’
K vond dat de leraar en de leerling elkaar gevangen kunnen houden. Zoals Sheela en Osho dat deden met elkaar in Oregon, Amerika! Dat werd een hele pijnlijke situatie met elkaar en de commune. Maar ook K kende conflict binnen zijn eigen cirkel van vrienden en medewerkers. En ook de Boeddha was hier niet vrij van. Het bekendste verhaal is natuurlijk dat van Judas, die Jezus verraadde met een kus aan de Romeinen, zodat ze wisten wie hij was en hem zo gevangen konden nemen!
Het is waar dat leraren en guru’s uit kunnen zijn op geld, macht en seks. Dat relaties heel gauw ontaarden of kunnen ontaarden. Maar daarom hoef je nog niet het kind met het badwater weg te gooien. Zeker niet, wanneer de Waarheid het doel is!
Je groeit met elkaar of uit elkaar, zeg ik maar. Iemand anders kan een stapje verder zijn dan jezelf en daar kun je je voordeel meedoen, lijkt mij! 😉

buddha-1053130_640

Afbeelding van Dean Moriarty via Pixabay