Hier en Nu zijn – 16

Waarom vinden we het moment zelf, zo onbelangrijk? Hebben we zo weinig oog voor wat er nu is, nu ervaren wordt. Horen wat je hoort, zien wat je ziet, voelen wat je voelt. Dus niet: ‘Horende doof en ziende blind.’ Als de waarnemer het waargenomene is, geen ik en het waargenomene meer is, valt alles stil. Meer info: https://kijkennaarjezelf.nl/

Angstcultuur!

We zijn er zo aangewend geraakt, bijvoorbeeld door de MeToo-beweging. Mannen die niet meer echt spontaan durven te zijn naar vrouwen. Of een werkgever die dreigt met ontslag, als je je grote mond niet weet te houden. Of een ouder of partner die dreigt met: ‘Dan rot je maar op!’
Nu was er onlangs een Franse leraar, die het onderwerp vrijheids van meningsuiting wilde bespreken binnen zijn klas. Hij had al gezegd: je hoeft niet aan deze klas deel te nemen, als je het te confronterend vindt. Hij wilde blijkbaar niet bang zijn met deze les maar ook geen mensen kwetsen!…
Toch moest zijn hoofd er letterlijk af! Triest, in en in triest, vind ik dat! En denk nu maar niet dat alle leraren in Nederland dat ook vinden, ja dat vind ik ook triest!…

Afbeelding van omer yousief via Pixabay 

 

Reden tot vrees?!?

De Bijbel van de joden staat vol van geweld en zware straffen maar het joodse volk wil(de) maar een ding: een land voor zichzelf, het huidige Israël.
De Koran staat vol van geweld en zware straffen en de moslims willen maar een ding, de gehele aarde aan zich onderwerpen. Dat de gehele mensheid de islam als superieur zal accepteren!
Ook het hindoe geloof maakt zich schuldig aan geweld, de Bhagavad Gita is geen boek van alleen maar vrede!
Kijk je naar het Nieuwe Testament betreffende het leven van Jezus en de Dhammapada van de Boeddha, tref je daarin geen oproep tot geweld, desnoods met geweld het geloof te verspreiden en/of te verdedigen! Beide leraren riepen op niet te grijpen naar geweld en dat haat nimmer haat zal verdrijven.
Maar Krishna, Mozes en Mohammed zijn beslist niet vrij van geweld!
Toch hoeven we niet bang te zijn, dat India of Israël uit zijn op het veroveren van de gehele mensheid, desnoods met geweld.
Natuurlijk zijn er heel veel moslims die geen oorlog zoeken maar vrede met andere gelovigen maar hun Koran leert echter iets anders en als je te maken hebt met een fanatieke moslim, moet je beter weten! De zogenaamde politieke moslims zijn niet onschuldig bezig, hier en in de rest van de wereld.

Foto – Pixabay.com

 

Alles is oke

Klopt dat?
Het denken bestaat door zijn innerlijke tegenstellingen.
In liefde bestaat dat niet. Er bestaat niet zoiets in liefde: ik en het andere.
De bron van non-dualiteit in ons leven is dan ook liefde en niet ons denken. Want de ene keer denkt men zus en dan weer zo, nietwaar? En niemand lijkt het ooit werkelijk eens te zijn met elkaar. Denk maar aan de verschillen tussen rijk en arm. Moslim en jood. Et cetera.
Maar wanneer ons hart zich werkelijk opent, werkelijk Daar liefde wordt Ervaren, dan kunnen we niet anders innerlijk geen afgescheidenheid te ervaren.
Kun je nog vastzitten aan een bepaalde godsdienst, nadat je Hart zich werkelijk heeft geopend? En kun je nog vastzitten aan al je bezittingen en geld?…
Liefde doet ons ook onthechten. Liefde omvat en vertegenwoordigt immers het onsterfelijke, het denken slechts het gekende. Daarom dat het denken dan ook geen antwoord kan geven op alle oorlogen en onderdrukkingen in de samenleving. Enkel het goddelijke, dat wat liefde en bewustzijn is.
Als de mens niet zijn ware natuur leert kennen, blijven priesters en psychologen onze geest beheersen en zij staan in dienst van de natie, het land waarin ons sterfelijke lichaam is geboren.
Alles kan oke zijn, wanneer we het innerlijke niveau van de liefde weten te bereiken. Dat wat voorbij het bekende, denken gaat!
Het denken bestaat door herinneringen. En denken dat altijd op zoek is naar wraak of gerechtigheid. We denken ergens recht op te hebben, bijvoorbeeld op onze rijkdom, omdat we daar hard voor hebben moeten werken, vinden we dan, nietwaar? ‘Zaken zijn zaken!’
Maar liefde is daar helemaal niet in geïnteresseerd. Compassie gaat voorbij herinneringen, goede en kwade.
Zonder beeldvorming is er hulp, liefde.
In liefde is alles oké.

Voedsel voor het Hart

Als je hart uitgaat naar religieuze geschriften, vind ik dat iets anders dan dat je andere mensen wil veroordelen vanuit ‘jouw’ boek!
Je hart kan gaan zingen omdat je de Koran leest of bijvoorbeeld de Bhagavad Gita, nietwaar?…
Mijn hart gaat het meeste uit naar het Nieuwe Testament, het leven van Jezus van Nazareth, hier op aarde!
Wat we geloven is niet zo belangrijk, als ons hart maar op de goede plaats zit, lijkt me! Maar bij fanatisme vinden we opeens iedere letter belangrijk in ons boek, geschrift. Ik zoek liever zelf naar de rode draad ervan.
Wat leerde Siddhartha Gautama de Boeddha werkelijk?… Kunnen we werkelijk de boeken over hem vertrouwen? In zijn tijd werd er immers niets van hem neergeschreven! Honderden jaren werd alles mondeling overgedragen… Toch wijzen de diverse geschriften in wezen naar hetzelfde, die later ontstonden. Er bestaan inmiddels zoveel geschriften over de Boeddha, zijn dharma en de sangha, dat een leven niet genoeg is om ze allemaal te bestuderen. En in de tijd van de Boeddha zelf, waren er helemaal geen geschriften! Nu vallen boeddhisten over allerlei uiteenzettingen, net zoals christenen dat kunnen doen onderling betreffende de Bijbel!
Waar gaat het in hemelsnaam nog over?
Als mijn hart niet zingt, weet ik dat ik verdwaald ben.
We overwinnen onze denkgeest niet door nog meer geschriften, en nog meer discussies. Als we niet horen wat we horen, zien wat we zien, ruiken wat we ruiken, proeven wat we proeven en voelen wat we voelen (bijvoorbeeld het gekriebel van een mier over onze arm). Zal de denkgeest meer kwaad doen dan goed in ons dagelijks leven.

(Afbeelding van Thomas Ulrich via Pixabay )

Teloorgang

…In Thailand krijgen de boeddhistische monniken eten van de bevolking en de gever als dank een zegen? In de tijd van de Boeddha ging het nog om onderricht!…
En voor de hedendaagse psychologie is het boeddhisme niet meer dan een therapie?!
Het Hart (nirvana) hebben ze eruit gehaald!
Net als Hatha yoga in het Westen geen verbinding meer is met Brahman (God) maar een verwijzing naar lenigheid en slank wezen!
Tjeetje, waar zijn we in hemelsnaam nog mee bezig?