Het Einde van Kennis

Het begrip ‘Vedanta’ is Sanskriet. ‘Veda’ betekent kennis en ‘anta’ het einde van.
Gewoon is Vedanta een verwijzing naar het einde van de Veda’s: Indische geschriften!
Voor mij hier behandel ik het begrip zelf, zoals Advaita een verwijzing is naar een Indische filosofie maar als begrip verwijst naar ‘non-dualiteit’. En dat begrip is universeel en beslist niet gebonden of onderworpen aan enige Indische filosofie, nietwaar?
Einde van kennis (vedanta), betekent in mijn ogen: Dat je intellect niet meer onderworpen is aan een dorst, verlangen naar antwoorden. Maar dat je het belangrijker vindt om hier en nu aanwezig te zijn.
Hoor jij die vogel hier en voel je die voeten wel op de vloer? En dergelijke!
(- Bezoek ook eens: https://kijkennaarjezelf.nl/)

Mindfulness versus Nirvana?

Kabat-Zinn introduceerde Oosterse meditatie (die hij reeds zelf jaren lang beoefende) zonder godsdienstige franje. Het werd mindfulness om stress te reduceren bij mensen. Hij bracht een training op de markt, wat bij veel mensen aansloeg, wat deze reductie betreft!
Maar boeddhistische meditatie gaat echter over nirvana, de hoogste innerlijke verlichting!
Het lijkt hier op Hatha yoga dat hier in het Westen ook ontdaan is van zijn relatie, doel, met verlichting! Hier wordt het puur gebruikt om lekker slank en lenig te zijn. Weet dat iedere vorm van yoga in India het doel heeft God te realiseren. Contact te maken met het allerhoogste. De weg van het lichaam, volledige controle dat behoort te leiden tot eenheid met Brahman.
Kijk ook eens naar deze video, waarin ik meditatie bespreek op diverse punten maar deze niet ontdaan heb van nirvana zelf, ongeconditioneerd bewustzijn.

Het Wonder van Kijken naar jezelf

Stel je een kring van mensen voor:
de een is atheïst, de ander communist, de ander moslim, weer een ander hindoe, eentje een wetenschapper, weer een ander een filosoof, etc. Volkomen divers gezelschap van mensen die in een grote kring zitten op stoelen.
In het midden staat een leraar.
Nu zegt deze tegen alle aanwezigen:
Vergeet wat je denkt of gelooft. Het maakt echt niet uit wat!
Ik zal jullie nu een opdracht geven, die ieder voor zichzelf moet gaan doen.
Richt je aandacht naar binnen en kijk wat jouw eerste ervaring is?
Misschien hoor je een vogel of voel je het kriebelen in je neus als eerste.
Geef je simpelweg direct over aan wat je voelt, ziet, hoort, ruikt, en proeft. Daar is geen geloof of ongeloof bij nodig, enkel dat je het doet en ervaart wat je ervaart.
Misschien valt na die vogel iets anders op, etc.
Belangrijk hierbij is, dat je niet tegen jezelf zegt: ‘Ja ik weet toch dat ik hier en nu ben.’ Nee, wees hier en nu. Laat de waarnemer het waargenomene zijn!
Deze kring van mensen die zo verschillend leken te zijn, zijn opeens dan een. Omdat het hoofd immers zorgt voor afgescheidenheid en niet de ervaring: ervaren!
Wat ervaar je nu of ben je liever een zombie: horende doof en ziende blind?