Wie is Ontwaakt?

Als het ontwaakte zelf ontwaakt is, is er geen wie/ik/ego voor nodig, lijkt me.
Niet de zoeker zal ontwaken maar afhaken, een illusie blijken te zijn.
Zoals een zentekst zo mooi formuleert: ‘Niet de Waarheid is het probleem maar je mening erover.’
Toch spreken we van: hij of zij is ontwaakt (‘verlicht’).
‘Prins Siddhartha ontwaakte.’
‘Ik ben ontwaakt.’
Als de zoeker, denker, persoonlijkheid, het probleem is, hoe lossen we dat dan op. Want hoe kan de blinde zien en de dove horen?
Als het ego (denken) niet onze ware natuur is, zal de ware natuur terrein winnen.
Moet je de geest/ego/ik eerst overwinnen voordat het ware zelf zich kan en zal openbaren?
Je hebt een mooi voorbeeld van een glaswater: in het water zit zand. En als je in het glas roert, zie je een wolk van zand. Nu, kun je daar nerveus van worden, als je van helder water houdt! 😀
Wat moet je dan doen? Niets, juist door niets te doen, valt het zand vanzelf weer naar de bodem en is er sprake van helder water!
Je hoeft niet te gaan vechten tegen iedere zandkorrel in dat glas.
En wie vecht er dan? Gedachten onderling. Het denken splits zich op.
DAT wat we zijn, het ‘ware zelf’, is pure intelligentie. Een volmaakte spiegel van liefde en bewustzijn. Daarin ziet de geest zichzelf. Nu kan de geest verliefd worden op zichzelf maar ook spontaan reageren, zoals een kat reageert als ie gevaar opmerkt. We verdwalen in onszelf (de geest die zijn eigen staart najaagt) of schrikken wakker. Niet dat de geest wakker wordt maar het is zoiets als een gebalde vuist, een hand die zich dan ontspant, open gaat!
Het vechten en (na)jagen stopt, zoals het zand in het glas valt.
De zon is er altijd voor de aarde. Maar donkere wolken kunnen de illusie geven dat er geen zon is. De zon is dus niet het probleem, want die is er dag en nacht, nietwaar?
En jij bent dit licht. Je kunt misschien denken van niet: door al dat zand, die wolk! Je alleen maar zand proeft, als je een slok van dat water zal nemen.
Maar omdat er niets te bereiken/vinden/… valt, hoef je ook niet te ontwikkelen. Maar als de geest verliefd is op zichzelf, creëert ie schepping op schepping!
Mensen geloven dat verlichting een nieuwe ervaring zal zijn. En dat is juist de paradox hier!
Een glaswater met zand, waarvan de wolk is gaan liggen is anders in het zicht dan een glaswater waarin het zand kolkt.  Toch zijn beide glazen met zand, feitelijk nog altijd hetzelfde. Water en zand.
Dus de bril die we zoeken zit al op ons neus.
Het is zoiets als een vrouw zoeken, willen waarderen, terwijl je nog steeds niet de vrouw thuis echt hebt leren kennen.
Of kinderen die hun eigen ouders haten. En later ontdekken, als ze zelf kinderen hebben, dat hun ouders het toch echt niet zo slecht deden.
We zijn op zoek naar iets nieuws. Een andere guru/leraar bijvoorbeeld. Maar is de leraar niet daar waar we ZIJN?

glass-1730518_640
Afbeelding van Arek Socha via Pixabay

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.