Gewaarzijn zonder verleden

De denkgeest heeft van ons een zombie gemaakt: we leven maar zijn eigenlijk dood.
We beschouwen psychologie als de weg van zelfkennis. We kijken door een gordijn van kennis naar onszelf en anderen.
Kunnen we ook zonder kennis naar onszelf kijken, direct? Vanuit het tijdloze? Als DAT wat niet van deze wereld is? Zoals een gat in een donut, niet het deeg zelf is en toch ‘een onderdeel’ ervan uitmaakt.
Noemde Jiddu Krishnamurti dit niet simpelweg observatie? Jezelf gewaarzijn. Keuzeloos gewaarzijn (deze term lijkt echt van hem te komen: https://nl.wikipedia.org/wiki/Meditatie).
Het leek zo simpel, zijn boodschap. En niemand volgde hem op. Ook niet omdat hij dat zeker niet wilde. Zijn boeken zouden voor zichzelf spreken, zei hij!
Ik ben echter nog niemand tegengekomen, die zonder de mentale valkuil in zijn werk, Het begrepen heeft. Maar wanneer ken je echt zo’n 7,5 miljard mensen? 😉
Bij de Boeddha had je meer houvast, als zoeker. Je mocht samen met hem leven en hij gaf je vier edele waarheden en het achtvoudige pad!
Wat nu als je de middenweg van de Boeddha kent en je bestudeert de werken van Jiddu Krishnamurti, is er dan meer hoop?…

cropped-lotus-1205631_1280-1.jpg

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.